A Transcription of John in Codex Alexandrinus (GA 02) GA 02 The New Testament The Gospel according to John john Created bythe International Greek New Testament Project The Arts and Humanities Research Council The Institute for Textual Scholarship and Electronic Editing Version 1.0, last updated 10.6.2011 The Institute for Textual Scholarship and Electronic Editing University of Birmingham 10.6.2011

Available for noncommercial re-use provided attribution is made to the original creators and the subsequent derivative is licensed as ShareAlike (Creative Commons by-nc-sa)

 United Kingdom London British Library Royal 1 D.VIII Codex Alexandrinus 02 20002 A 62318 3481

This transcription was made by the International Greek New Testament Project in its work towards the Editio Critica Maior of John between 2000 and 2010.

The initial transcription file was a plain text file for use with COLLATE, later converted to XML. Further information about the transcription procedures followed may be found in the electronic edition of the majuscules at http://www.iohannes.com/majuscule/

The XML specifications may be found at http://epapers.bham.ac.uk/738/

 Hyphen entity replaced by lb attribute break="no" by HH Conversion and initial proofreading finished by HH
OM
εν αρχη ην ο λογοϲ και ο λογοϲ η¯ προϲ τον θν και θϲ ην ο λογοϲ ουτοϲ ην εν αρχη προϲ τον θν παντα δι αυτου εγενετο και χω ρειϲ αυτου εγενετο ουδε εν ο γεγονεν εν αυτω ζωη ην και η ζωη ην το φωϲ των ανων και το φωϲ εν τη ϲκοτια φαι νει και η ϲκοτια αυτο ου κατε λαβεν εγενετο ανοϲ απε Σταλμενοϲ παρα θυ ονομα αυ τω ιωαννηϲ ουτοϲ ηλθεν ειϲ μαρτυριαν ινα μαρτυρη ϲη περι του φωτοϲ ινα παν τεϲ πιϲτευϲωϲιν δι αυτου ουκ ην εκεινοϲ το φωϲ αλλ ινα μαρτυρηϲη περι του φω τοϲ ην το φωϲ το αληθει Νον ο φωτιζει παντα ανον ερχομενον ειϲ τον κοϲμο¯ εν τω κοϲμω ην και ο κοϲμοϲ δι αυτου εγενετο και ο κοϲμοϲ αυτον ουκ εγνω ειϲ τα ιδια ηλθεν και οι ιδιοι αυτον ου παρ ελαβον οϲοι δε ελαβον αυτο¯ εδωκεν αυτοιϲ εξουϲιαν τε κνα θυ γενεϲθαι τοιϲ πιϲτευ ουϲιν ειϲ το ονομα αυτου οι ουκ εξ αιματων ουδε εκ θε ληματοϲ ϲαρκοϲ ουδε εκ θε ληματοϲ ανδροϲ αλλ εκ θυ εγενηθηϲαν και ο λογοϲ Σαρξ εγενετο και εϲκηνωϲε¯ εν ημιν και εθεαϲαμεθα τη¯ δοξαν αυτου δοξαν ωϲ μονο γενουϲ παρα πρϲ πληρηϲ χα ριτοϲ και αληθειαϲ Ιωαννηϲ μαρτυρει περι αυτου και κεκραγεν λεγων ουτοϲ η¯ ον ειπον ο οπιϲω μου ερχο μενοϲ εμπροϲθεν μου γε γονεν οτι πρωτοϲ μου ην Και εκ του πληρωματοϲ αυτου ημειϲ παντεϲ ελαβομεν και χαριν αντι χαριτοϲ οτι ο νο μοϲ δια μωϲεωϲ εδοθη η χαριϲ και η αληθεια δια ιυ χυ εγενετο θν ουδειϲ εωρα Κεν πωποτε ο μονογενηϲ υιοϲ ο ων ειϲ τον κολπον του πρϲ εκεινοϲ εξηγηϲατο και αυτη εϲτιν η μαρτυρια του ιωαννου οτε απεϲτειλαν οι ιουδαιοι εξ ιεροϲολυμων ιερειϲ και λευιταϲ προϲ αυτο¯ ινα ερωτηϲωϲιν αυτον ϲυ τιϲ ει και ωμολογηϲεν και ουκ ηρνηϲατο και ωμολο γηϲεν οτι εγω ουκ ειμι ο χϲ και ηρωτηϲαν αυτον τι ου¯ ηλιαϲ ει ϲυ και λεγει ουκ ειμι ο προφητηϲ ει ϲυ και απε κριθη ου ειπον ουν αυτω τιϲ ει ινα αποκριϲιν δωμε¯ τοιϲ πεμψαϲιν ημαϲ τι λε γειϲ περι ϲεαυτου εφη εγω φωνη βοωντοϲ εν τη ερημω ευθυνατε τη¯ οδον κυ καθωϲ ειπεν ηϲα ιαϲ ο προφητηϲ και οι απε Σταλμενοι ηϲαν εκ των φαρι ϲαιων και ηρωτηϲαν αυτο¯ και ειπον αυτω τι ουν βαπτι ζειϲ ει ϲυ ουκ ει ο χϲ ουδε ηλι αϲ ουδε ο προφητηϲ απεκριθη αυτοιϲ ιωαννηϲ λε γων εγω βαπτιζω εν υδατι μεϲοϲ δε υμων εϲτηκεν ον υμειϲ ουκ οιδατε αυτοϲ εϲτιν ο οπιϲω μου ερχομε νοϲ οϲ εμπροϲθεν μου γε γονεν ου εγω ουκ ειμι αξιοϲ ινα λυϲω αυτου τον ιμαντα του υποδηματοϲ Ταυτα εν βηθανια εγενετο περαν του ιορδανου οπου ην ιωαννηϲ βαπτιζων Τη επαυριον βλεπει τον ιν ερ χομενον προϲ αυτον και λεγει ιδε ο αμνοϲ του θυ ο αι ρων την αμαρτιαν του κο ϲμου ουτοϲ εϲτιν περι Ου εγω ειπον οπιϲω μου ερχεται ανηρ οϲ εμπροϲθε¯ μου γεγονεν οτι πρωτοϲ μου ην καγω ουκ ηδειν αυ τον αλλ ινα φανερωθη τω ιηλ δια τουτο ηλθον εγω εν τω υδατι βαπτιζων Και εμαρτυρηϲεν ιωαννηϲ λεγων οτι τεθεαμαι το πνα καταβαινον ωϲ περιϲτερα¯ εξ ουνου και εμεινεν επ αυτον καγω ουκ ηδειν αυτον αλλ ο πεμ ψαϲ με βαπτιζειν εν υδατι εκεινοϲ μοι ειπεν εφ ον α¯ ιδηϲ το πνα καταβαινον και μενον επ αυτον αυτοϲ εϲτιν ο βαπτιζων εν πνι αγιω καγω εωρακα και με μαρτυρηκα οτι ουτοϲ εϲτι¯ ο υιοϲ του θυ Τη επαυριον παλιν ιϲτηκει ο ιωαννηϲ και εκ των μα θητων αυτου δυο και εμ βλεψαϲ τω ιυ περιπατουν τι λεγει ιδε ο αμνοϲ του θυ και ηκουϲαν αυτου οι δυο μαθηται λαλουντοϲ και ηκολουθηϲαν τω ιυ Στραφειϲ δε ο ιϲ και θεαϲαμε νοϲ αυτουϲ ακολουθουν ταϲ λεγει αυτοιϲ τι ζητειτε οι δε ειπον αυτω ραββι ο λε γετε μεθερμηνευομενο¯ διδαϲκαλε που μενειϲ Λεγει αυτοιϲ ερχεϲθαι και ιδε τε ηλθον ουν και ϊδον που μενει και παρ αυτω εμει ναν την ημεραν εκεινην ωρα ην ωϲ εκτη ην δε ανδρεαϲ ο αδελφοϲ ϲι μωνοϲ πετρου ειϲ εκ τω¯ δυο των ακουϲαντων πα ρα ιωαννου και ακολουθη ϲαντων αυτω ευριϲκει Ουτοϲ πρωτον τον αδελ φον τον ιδιον ϲιμωνα και λεγει αυτω ευρηκαμεν τον μεϲϲιαν ο εϲτιν με θερμηνευομενον χϲ και ηγαγεν αυτον προϲ τον ιν εμβλεψαϲ αυτω ο ιϲ ειπεν ϲυ ει ϲιμων ο ϋϊοϲ ϊωνα ϲυ κληθηϲη κηφαϲ οϲ ερμηνευεται πετροϲ Τη επαυριον ηθεληϲεν εξελ θειν ειϲ την γαλιλαιαν και ευριϲκει φιλιππον και λε γει αυτω ο ιϲ ακολουθει μοι ην δε ο φιλιπποϲ απο βηθ ϲαιδα εκ τηϲ πολεωϲ ανδρε ου και πετρου ευριϲκει φιλιπποϲ τον ναθα ναηλ και λεγει αυτω ον εγρα ψεν μωϲηϲ εν τω νομω και οι προφηται ευρηκαμεν ιν τον ϋϊον ιωϲηφ τον απο να ζαρετ και ειπεν αυτω ναθα ναηλ εκ ναζαρετ δυναται τι αγαθον ειναι λεγει αυτω φιλιπποϲ ερχου και ιδε ειδεν ο ιϲ τον ναθαναηλ ερ χομενον προϲ αυτον και λεγει περι αυτου ιδε αληθωϲ ιϲραηλιτηϲ εν ω δολοϲ ουκ εϲτιν λεγει αυτω ναθανα ηλ ποθεν με γινωϲκειϲ απεκριθη ιϲ και ειπεν αυτω προ του ϲε φιλιππον φωνη ϲαι οντα υπο την ϲυκην ει δον ϲε απεκριθη ναθαναηλ και λεγει αυτω ραββει ϲυ ει ο υιοϲ του θυ ϲυ βαϲιλευϲ ει του ιηλ απεκριθη ιϲ και ειπεν αυτω οτι ειπον ϲοι οτι ϊδον ϲε υποκατω τηϲ ϲυκηϲ πιϲτευειϲ μειζω τουτων οψη και λεγει αυτω αμην αμην λεγω ϋμιν απ αρτι οψεϲθαι τον ουνον ανεωγοτα και τουϲ αγγελουϲ του θυ αναβαινονταϲ και κα ταβαινονταϲ επι τον ϋιον του ανου
και τη ημερα Τη τριτη γαμοϲ εγενετο εν κανα τηϲ γαλιλαιαϲ και ην η μηρ του ιυ εκει εκληθη δε και ο ιϲ και οι μαθηται αυ του ειϲ τον γαμον και υϲτε ρηϲαντοϲ οινου λεγει η μηρ του ιυ προϲ αυτον οινον ουκ εχουϲιν και λεγει αυτη ο ιϲ τι εμοι και ϲοι γυναι ουπω ηκει η ωρα μου λεγει η μηρ αυτου τοιϲ διακονοιϲ ο τι αν λεγη ϋμιν ποιηϲατε ηϲαν δε εκει υδριαι λιθινε εξ κειμεναι κατα τον καθαριϲ μον των ιουδαιων χωρου ϲαι ανα μετρηταϲ δυο η τριϲ λεγει αυτοιϲ ο ιϲ γεμιϲατε ταϲ υδριαϲ υδατοϲ και εγε μιϲαν αυταϲ εωϲ ανω και λεγει αυτοιϲ αντληϲατε νυ¯ και φερετε τω αρχιτρικλινω και ηνεγκαν ωϲ δε εγευ Σατο ο αρχιτρικλινοϲ το υδωρ οινον γεγενημενον και ουκ ηδει ποθεν εϲτιν οι δε διακονοι ηδειϲαν οι ηντλη κοτεϲ το υδωρ φωνει τον νυμφιον ο αρχιτρικλεινοϲ και λεγει αυτω παϲ ανοϲ πρωτον τον καλον οινο¯ τιθηϲιν και οταν μεθυϲθω ϲιν τοτε τον ελαϲϲω ϲυ τε τηρηκαϲ τον καλον οινο¯ εωϲ αρτι ταυτην εποι ηϲεν αρχην των ϲημειω¯ ο ιϲ εγ κανα τηϲ γαλιλαιαϲ και εφανερωϲεν την δο ξαν αυτου και επιϲτευϲα¯ ειϲ αυτον οι μαθηται αυτου Μετα τουτο κατεβη ειϲ καπερ ναουμ αυτοϲ και η μηρ αυ του και οι αδελφοι αυτου και οι μαθηται αυτου και εκει εμεινεν ου πολλαϲ ημεραϲ Και εγγυϲ ην το παϲχα των ιουδαιων και ανεβη ο ιϲ ειϲ ιε ροϲολυμα ιϲ και ευρεν εν τω ιερω τουϲ πωλουνταϲ βοαϲ και προβατα και περιϲτε ραϲ και τουϲ κερματιϲταϲ καθημενουϲ και ποιηϲαϲ φραγελλιον εκ ϲχοινιων πανταϲ εξεβαλεν εκ του ιερου τα τε προβατα και τουϲ βοαϲ και των κολλυβιϲτων εξε χεεν το κερμα και ταϲ τρα πεζαϲ ανεϲτρεψεν και τοιϲ ταϲ περιϲτεραϲ πωλουϲιν ειπεν αρατε ταυτα εντευθε¯ και μη ποιειτε τον οικον του πρϲ μου οικον εμποριου εμνηϲθηϲαν δε οι μαθηται αυτου οτι γεγραμμενον εϲτιν ο ζηλοϲ του οικου ϲου καταφαγεται με απεκριθη ϲαν ουν οι ιουδαιοι και ειπο¯ αυτω τι ϲημειον διγνυειϲ ημιν οτι ταυτα ποιειϲ απεκριθη ιϲ και ειπεν αυτοιϲ λυϲατε τον ναον τουτον και εν τριϲιν ημεραιϲ εγερω αυ τον ειπον ουν οι ιουδαιοι τεϲϲερακοντα και εξ ετεϲιν ωκοδομηθη ο ναοϲ ουτοϲ και ϲυ εν τριϲιν ημεραιϲ εγε ρειϲ αυτον εκεινοϲ δε ελε γεν περι του ναου του ϲωμα τοϲ αυτου οτε ουν ηγερθη εκ νεκρων εμνηϲθηϲαν οι μαθηται αυτου οτι τουτο ελεγεν και επιϲτευϲαν τη γραφη και τω λογω ω ειπεν ο ιϲ ωϲ δε ην εν τοιϲ ιερο Σολυμοιϲ εν τω παϲχα εν τη εορτη πολλοι επιϲτευϲαν ειϲ το ονομα αυτου θεωρου¯ τεϲ αυτου τα ϲημεια α εποιει αυτοϲ δε ο ιϲ ουκ επιϲτευε¯ αυτον εαυτοιϲεαυτον αυτοιϲ δια το αυτο¯ γινωϲκειν πανταϲ και ου χριαν ειχεν ινα τιϲ μαρτυρη ϲη περι του ανου αυτοϲ γαρ εγι νωϲκεν τι ην εν τω ανω
ην δε ανοϲ εκ των φαριϲαιω¯ νικοδημοϲ ονομα αυτω αρ χων των ιουδαιων ουτοϲ ηλθεν προϲ αυτον νυκτοϲ και ειπεν αυτω ραββει οιδα μεν οτι απο θυ εληλυθαϲ δι δαϲκαλοϲ ουδειϲ γαρ δυνα ται ταυτα τα ϲημεια ποιειν α ϲυ ποιειϲ εαν μη η ο θϲ με τ αυτου απεκριθη ο ιϲ και ειπεν αυτω αμην αμην λε γω ϲοι εαν μη τιϲ γεννη θη ανωθεν ου δυναται ιδει¯ την βαϲιλειαν του θυ Λεγει προϲ αυτον ο νεικοδη μοϲ πωϲ δυναται ανοϲ γε νηθηναιγεννηθηναι γερων ων μη δυ ναται ειϲ την κοιλιαν τηϲ μρϲ αυτου δευτερον ειϲελ θειν και γενηθηναιγεννηθηναι απεκριθη ιϲ αμην λεγω ϲοι εαν μη τιϲ γενηθη εξ υδατοϲ και πνϲ ου δυναται ειϲελ θειν ειϲ την βαϲιλειαν του θυ Το γεγενημενον εκ τηϲ ϲαρ κοϲ ϲαρξ εϲτιν και το γεγεννη μενον εκ του πνϲ πνα εϲτι¯ Μη θαυμαϲηϲ οτι ειπον ϲοι δει υμαϲ γενηθηναι ανωθε¯ το πνα οπου θελει πνει και τη¯ φωνην αυτου ακουειϲ αλλ ου κ οιδαϲ ποθεν ερχεται η που υπαγει ουτωϲ εϲτιν παϲ ο γε γεννημενοϲ εκ του πνϲ απεκριθη νικοδημοϲ και ει πεν αυτω πωϲ δυναται ταυ τα γενεϲθαι απεκριθη ιϲ και ειπεν αυτω ϲυ ει ο διδαϲ καλοϲ του ιηλ και ταυτα ου γι νωϲκειϲ αμην αμην λεγω Σοι οτι ο οιδαμεν λαλουμε¯ και ο εωρακαμεν μαρτυρου μεν και την μαρτυριαν ημω¯ ου λαμβανετε ει τα επιγεια ειπον υμιν και ου πιϲτευετε πωϲ εαν ειπω υμιν τα επου ρανια πιϲτευϲετε και ουδειϲ αναβεβηκεν ειϲ τον ουνον ει μη ο εκ του ουνου καταβαϲ ο υιοϲ του ανου ο ων εν τω ουνω Και καθωϲ μωϲηϲ υψωϲεν τον οφιν εν τη ερημω ου τωϲ δει υψωθηναι τον ϋϊο¯ του ανου ινα παϲ ο πιϲτευω¯ επ αυτον μη απολητ1-5απολητ αλλ εχη ζωην αιωνιον Ουτωϲ γαρ ηγαπηϲεν ο θϲ το¯ κοϲμον ωϲτε τον υιον αυτου τον μονογενη εδωκεν ινα παϲ ο πιϲτευων ειϲ αυτο¯ μη απολλυηται αλλ εχη ζω ην αιωνιον ου γαρ απεϲτει λεν ο θϲ τον υιον αυτου ειϲ το¯ κοϲμον ινα κρινη τον κοϲμο¯ αλλ ινα ϲωθη ο κοϲμοϲ δι αυτου Ο πιϲτευων ειϲ αυτον ου κρι νετε ο δε μη πιϲτευων ηδη κεκριται οτι μη πεπιϲτευ κεν ειϲ το ονομα του μονο γενουϲ υιου του θυ αυτη δε εϲτιν η κριϲιϲ οτι το φωϲ εληλυθεν ειϲ τον κοϲ μον και ηγαπηϲαν οι ανοι μαλλον το ϲκοτοϲ η το φωϲ ην γαρ αυτων πονηρα τα εργα Παϲ γαρ ο φαυλα πραϲϲων μιϲει το φωϲ και ουκ ερχεται προϲ το φωϲ ινα μη ελεγχθη αυτου τα εργα ο δε ποιων την αληθει αν ερχεται προϲ το φωϲ ινα φανερωθη αυτου τα εργα οτι εν θω εϲτιν ειργαϲμενα Μετα ταυτα ηλθεν ιϲ και οι μαθη ται αυτου ειϲ την ιουδαιαν γην και εκει διετριβεν μετ αυτω¯ και εβαπτιζεν ην δε και ιω αννηϲ βαπτιζων εν αινων εγγυϲ του ϲαλλειμ οτι υδατα πολλα ην εκει και παρεγεινοντο και εβαπτιζοντο ουπω γαρ η¯ βεβλημενοϲ ειϲ την φυλακη¯ ο ιωαννηϲ εγενετο ουν ζητηϲειϲ εκ των μαθητων ιω αννου μετα ιουδαιου περι καθα ριϲμου και ηλθον προϲ τον ιω αννην και ειπον αυτω ραββει οϲ ην μετα ϲου περαν του ιορ δανου ω ϲυ μεμαρτυρηκαϲ ιδε ουτοϲ βαπτιζει και παν τεϲ ερχονται προϲ αυτον απεκριθη ιωαννηϲ και ειπε¯ ου δυναται ανοϲ λαμβανειν ουδεν εαν μη η δεδομενο¯ αυτω εκ του ουνου αυτοι υμειϲ μοι μαρτυρειτε οτι ειπον ουκ ειμι εγω ο χϲ αλλ οτι απεϲταλμενοϲ ειμι εμπροϲθεν εκεινου Ο εχων την νυμφην νυμφι οϲ εϲτιν ο δε φιλοϲ του νυμ φιου ο εϲτηκωϲ και ακουω¯ αυτου χαρα χαιρει δια την φω νην του νυμφιου αυτη ουν η χαρα η εμη πεπληρωται εκεινον δει αυξανειν εμε δε ελαττουϲθαι ο ανωθεν ερχομενοϲ επανω παντω¯ εϲτιν ο ων εκ τηϲ γηϲ εκ τηϲ γηϲ εϲτιν και εκ τηϲ γηϲ λαλει ο εκ του ουνου ερχο μενοϲ επανω παντων εϲτι¯ και ο εωρακεν και ηκουϲε¯ τουτο μαρτυρει και την μαρ τυριαν αυτου ουδειϲ λαμβα νει ο λαβων αυτου την μαρ τυριαν εϲφραγιϲεν οτι ο θϲ αληθηϲ εϲτιν ον γαρ απεϲτει λεν ο θϲ τα ρηματα του θυ λαλει ου γαρ εκ μετρου διδωϲιν ο θϲ το πνα ο πηρ αγαπα τον ϋϊο¯ Και παντα δεδωκεν εν τη χει ρι αυτου ο πιϲτευων ειϲ το¯ Υν εχει ζωην αιωνιον ο δε απειθων τω υω ουκ οψεται ζωην αλλ η οργη του θυ με νει επ αυτον
ωϲ ουν εγνω Ο κϲ οτι ηκουϲαν οι φαριϲαιοι οτι ιϲ πλειοναϲ μαθηταϲ ποι ει και βαπτιζει ιωαννηϲ Καιτοιγε αυτοϲ ιϲ ουκ εβαπτιζε¯ αλλ οι μαθηται αυτου αφηκε¯ την ιουδαιαν και απηλθεν ειϲ την γαλιλαιαν εδει δε αυτον διερχεϲθαι δια τηϲ ϲαμαρειαϲ ερχεται ουν ειϲ πολιν τηϲ ϲαμα ρειαϲ λεγομενην ϲυχαρ πλη ϲιον του χωριου ο εδωκεν ια κωβ ιωϲηφ τω ϋϊω αυτου ην δε εκει πηγη του ιακωβ Ο ουν ιϲ κεκοπιακωϲ εκ τηϲ οδοιπορειαϲ εκαθεζετο ου τωϲ επι τη πηγη ωρα ην ωϲ εκτη ερχεται γυνη εκ τηϲ ϲα μαρειαϲ αντληϲαι υδωρ Λεγει αυτη ο ιϲ δοϲ μοι πιειν οι γαρ μαθηται αυτου απεληλυθειϲα¯ ειϲ την πολιν ινα τροφαϲ αγο ραϲωϲιν λεγει ουν αυτω η γυ νη η ϲαμαρειτιϲ πωϲ ϲυ ιου δαιοϲ ων παρ εμου πιν αιτειϲ γυναικοϲ ϲαμαρειτιδοϲ ουϲηϲ ου γαρ ϲυνχρωνται ιουδαιοι ϲαμαρειταιϲ απεκριθη ιϲ Και ειπεν αυτη η ειδειϲ την δωρεαν του θυ και τιϲ εϲτιν ο λεγων ϲοι δοϲ μοι πιειν ϲυ αν ητηϲαϲ αυτον και εδωκε¯ αν ϲοι υδωρ ζων λεγει αυτω η γυνη κε ουτε αντλημα εχειϲ και το φρεαρ εϲτιν βαθυ πο θεν ουν εχειϲ το υδωρ το ζω¯ Μη ϲυ μειζων ει του πρϲ ημω¯ ιακωβ οϲ εδωκεν ημιν το φρεαρ και αυτοϲ εξ αυτου επιε¯ και οι υιοι αυτου και τα θρεμ ματα αυτου απεκριθη ιϲ Και ειπεν αυτη παϲ ο πινων εκ του υδατοϲ τουτου διψηϲει παλιν οϲ δ αν πιη εκ του υδατοϲ ου εγω δωϲω αυτω ου μη δι ψηϲει ειϲ τον αιωνα αλλα το υδωρ ο δωϲω αυτω γενηϲε ται εν αυτω πηγη υδατοϲ αλλο μενου ειϲ ζωην αιωνιον Λεγει προϲ αυτον η γυνη κε δοϲ μοι τουτο το υδωρ ινα μη διψω μηδε ερχωμαι ενθα δε αντλειν λεγει αυτη ιϲ υπα γε φωνηϲον τον ανδρα ϲου και ελθε ενθαδε απεκριθη η γυνη και ειπεν ουκ εχω αν δρα λεγει αυτη ο ιϲ καλωϲ ει παϲ οτι ανδρα ουκ εχω πεντε γαρ ανδραϲ εϲχεϲ και νυν ον εχειϲ ουκ εϲτιν ϲου ανηρ τουτο αληθεϲ ειρηκαϲ Λεγει αυτω η γυνη κε θεωρω οτι π1οφητηϲπροφητηϲ ει ϲυ οι πρεϲ ημων εν τω ορει τουτω προϲ εκυνηϲαν και υμειϲ λεγετε οτι εν ιεροϲολυμοιϲ εϲτιν ο τοποϲ οπου προϲκυνειν δει Λεγει αυτη ο ιϲ γυναι πιϲτευϲο¯ μοι οτι ερχεται ωρα οτι ουτε εν τω ορει τουτω ουτε εν ιεροϲολυμοιϲ προϲκυνηϲε ται τω πρι υμειϲ προϲκυνει τε ο ουκ οιδατε ημειϲ προϲκυ νουμεν ο οιδαμεν οτι η ϲω τηρια εκ των ιουδαιων εϲτι¯ αλλα ερχεται ωρα και νυν εϲτι¯ οτε οι αληθεινοι προϲκυνη ται προϲκυνηϲουϲιν τω πρι εν πνι και αληθεια και γαρ ο πηρ τοιουτουϲ ζητει τουϲ προϲκυνουνταϲ αυτον Πνα ο θϲ και τουϲ προϲκυνουν ταϲ αυτον εν πνι και αληθεια δει προϲκυνειν λεγει αυτω η γυνη οιδα οτι μεϲϲιαϲ ερ χεται ο λεγομενοϲ χϲ οταν ελθη εκεινοϲ αναγγελει ημι¯ παντα λεγει αυτη ιϲ εγω ειμι ο λαλων ϲοι και επι τουτω ηλθον οι μαθηται αυτου και εθαυμαζον οτι μετα γυναι κοϲ ελαλει ουδειϲ μεντοι ει πεν τι ζητειϲ η τι λαλειϲ μετ αυ τηϲ αφηκεν ουν την υδριαν αυτηϲ η γυνη και απηλθεν ειϲ την πολιν και λεγει τοιϲ ανοιϲ δευτε ιδετε ανον οϲ ειπεν μοι παντα οϲα ε ποιηϲα μητι ουτοϲ εϲτιν ο χϲ εξηλθον εκ τηϲ πολεωϲ και ηρχοντο προϲ αυτον εν δε τω μεταξυ ηρωτων αυτο¯ οι μαθηται λεγοντεϲ ραβ βι φαγε ο δε ειπεν αυτοιϲ εγω βρωϲιν εχω φαγειν ην υμειϲ ουκ οιδατε ελεγον ουν οι μαθηται προϲ αλληλουϲ μη τιϲ ηνεγκε¯ αυτω φαγειν λεγει αυτοιϲ ο ιϲ εμον βρωμα εϲτιν ινα ποιω το θελημα του πεμ ψαντοϲ με και τελιωϲω αυτου το εργον Ουχ υμειϲ λεγετε οτι ετι τε τραμηνοϲ εϲτιν και ο θεριϲ μοϲ ερχεται ιδου λεγω υμι¯ επαραται τουϲ οφθαλμουϲ υμων και θεαϲαϲθαι ταϲ χωραϲ οτι λευκαι ειϲιν προϲ θεριϲμον ηδη και ο θεριζω¯ μιϲθον λαμβανει και ϲυνα γει καρπον ειϲ ζωην αιωνιο¯ ινα και ο ϲπειρων ομου χαιρη και ο θεριζων εν γαρ τουτω ο λογοϲ εϲτιν ο αληθεινοϲ οτι αλλοϲ εϲτι¯ ο ϲπειρων και αλλοϲ ο θεριζω¯ εγω απεϲτειλα υμαϲ θεριζει¯ ο ουχ υμειϲ κεκοπιακατε αλλοι κεκοπιακαϲιν και υ μειϲ ειϲ τον κοπον αυτω¯ ειϲεληλυθατε εκ δε τηϲ πο λεωϲ εκεινηϲ πολλοι επι ϲτευϲαν ειϲ αυτον των ϲαμαρειτων δια τον λογο¯ τηϲ γυναικοϲ μαρτυρουϲηϲ οτι ειπεν μοι παντα οϲα εποιηϲα ωϲ ουν ηλθον προϲ αυτον οι ϲαμαριται ηρωτων αυτον μειναι παρ αυτοιϲ και εμεινεν εκει δυο ημεραϲ και πολλω πλιουϲ επιϲτευϲαν δια τον λογον αυτου τη τε γυναικι ελεγον οτι ουκετι δια την ϲην λαλια¯ πιϲτευομεν αυτοι γαρ ακη κοαμεν και οιδαμεν οτι ουτοϲ εϲτιν αληθωϲ ο ϲηρ του κοϲμου ο χϲ Μετα δε ταϲ δυο ημεραϲ εξηλ θεν εκειθεν και απηλθε¯ ειϲ την γαλιλαιαν αυτοϲ γαρ ιϲ εμαρτυρηϲεν οτι προ φητηϲ εν τη ιδια πατριδι τιμην ουκ εχει οτε ουν ηλθεν ειϲ την γαλιλαιαν εδεξαντο αυτον οι γαλιλαι οι παντα εωρακοτεϲ οϲα εποιηϲεν εν ιεροϲολυμοιϲ εν τη εορτη και αυτοι γαρ ηλθον ειϲ την εορτην ηλθεν ουν παλιν ο ιϲ ειϲ τη¯ κανα τηϲ γαλιλαιαϲ οπου εποιηϲεν το υδωρ οινο¯ Και ην τιϲ βαϲιλικοϲ ου ο υιοϲ ηϲθενει εν καπερναουμ ουτοϲ ακουϲαϲ οτι ιϲ ηκει εκ τηϲ ιουδαιαϲ ειϲ την γα λιλαιαν απηλθεν προϲ αυ τον και ηρωτα αυτον ινα κα ταβη και ιαϲηται αυτου τον υν ημελλεν γαρ αποθνηϲκει¯ ειπεν ουν ο ιϲ προϲ αυτον εαν μη ϲημεια και τερατα ιδητε ου μη πιϲτευϲητε λεγει προϲ αυτον ο βαϲιλει κοϲ κε καταβηθι πριν απο θανειν τον ϋϊον μου λεγει αυτω ο ιϲ πορευου ο υιοϲ ϲου ζη και επιϲτευϲεν ο ανοϲ τω λογω ον ειπεν αυ τω ο ιϲ και επορευετο ηδη δε αυτου καταβαινοντοϲ οι δουλοι αυτου απηντηϲα¯ αυτον και απηγγειλαν λε γοντεϲ οτι ο παιϲ αυτου ζη επυθετο ουν την ωραν πα ρ αυτων εν η κομψοτερο¯ εϲχεν και ειπον αυτω οτι εχθεϲ ωραν εβδομην αφη κεν αυτον ο πυρετοϲ εγνω ουν ο πηρ οτι εν εκει νη τη ωρα εν η ειπεν αυτω ο ιϲ ο υιοϲ ϲου ζη και επιϲτευ ϲεν αυτοϲ και η οικια αυτου ολη Τουτο παλιν δευτερον ϲημειο¯ εποιηϲεν ο ιϲ ελθων εκ τηϲ ιουδαιαϲ ειϲ την γαλιλαιαν
Μετα ταυτα ην εορτη των ιου δαιων και ανεβη ιϲ ειϲ ιερο ϲολυμα εϲτιν δε εν τοιϲ ιερο ϲολυμοιϲ εν τη προβατικη κολυμβηθρα η επιλεγομε νη εβραιϲτι βηθεϲδα πεντε ϲτοαϲ εχουϲα εν ταυταιϲ κατ εκειτο πληθοϲ πολυ των αϲθενουντων τυφλων χωχωλων ξηρων εκδεχομενων την του υδατοϲ OMκινηϲιν OMαγγελοϲ γαρ κυ κατα καιρον ελουετο εν τη κολυμβηθρα και εταραϲϲε το υδωρ ο ουν πρωτοϲ εμβαϲ μετα την ταραχην του υδατοϲ υγιηϲ εγεινετο οιω δηποτ ου¯ κατειχετο νοϲηματι ην δε τιϲ ανοϲ εκει τριακοντα και οκτω ετη εχων εν τη αϲθε νια τουτον ϊδωϲ ο ιϲ κατα κειμενον και γνουϲ οτι πο λυν ηδη χρονον εχει λεγει αυτω θελειϲ υγιηϲ γενεϲθαι 13OM Λεγει αυτω ο ιϲ 9OM ο αϲθενων κε ανον ουκ εχω ινα οταν ταραχθη το υδωρ βαλη με ειϲ την κολυμβηθρα¯ εν ω δε ερχομαι εγω αλλοϲ προ εμου καταβαινει Λεγει αυτω ο ιϲ εγειρε και αρον τον κραβαττον ϲου και περιπα τει και ευθεωϲ εγενετο υγι ηϲ ο ανοϲ και ηρεν τον κραβατ τον αυτου και περιπατει ην δε ϲαββατον εν εκεινη τη ημερα ελεγον ουν οι ιουδαιοι τω τεθεραπευμενω ϲαββα τον εϲτιν και ουκ εξεϲτιν ϲοι αραι τον κραβαττον Οϲ δε απεκριθη αυτοιϲ ο ποι ηϲαϲ με υγιη εκεινοϲ μοι ει πεν αρον τον κραβαττον ϲου και περιπατει ηρωτηϲαν ουν αυτο¯ τιϲ εϲτιν ο ανοϲ ο ειπων ϲοι αρον το¯ κραβαττον ϲου και περιπατει Ο δε ιαθειϲ ουκ ηδει τιϲ εϲτιν ο γαρ ιϲ εξενευϲεν οχλου οντοϲ εν τω τοπω Μετα ταυτα ευριϲκει αυτον ο ιϲ εν τω ιερω κ(αι) ει πεν αυτω ιδε υγιηϲ γεγοναϲ μηκετι αμαρτανε ινα μη χει ρον ϲοι τι γενηται και απηλ Θεν ο ανοϲ και ανηγγειλεν τοιϲ ιουδαιοιϲ οτι ιϲ εϲτιν ο ποι ηϲαϲ αυτον υγιη και δια τουτο εδιωκον τον ιν οι ιουδαιοι και εζητουν αυτον αποκτειναι οτι ταυτα εποιει εν ϲαββατω Ο δε ιϲ απεκρινατο αυτοιϲ ο πηρ μου εωϲ αρτι εργαζεται κα γω εργαζομαι δια τουτο ουν μαλλον εζητουν αυτον οι ιου δαιοι αποκτειναι οτι ου μο νον ελυε το ϲαββατον αλλα και πρα ιδιον ελεγε τον ινθν ιϲον εαυτον ποιων τω θω απεκρινατο ουν ο ιϲ και ειπε¯ αυτοιϲ αμην αμην λεγω υμι¯ ου δυναται ο υϲ ποιειν αφ εαυ του ουδεν εαν μη τι βλεπη το¯ πρα ποιουντα α γαρ εκεινοϲ ποιει ταυτα και ο υϲ ομοιωϲ ποιει Ο γαρ πηρ φιλει τον ϋϊον και πα¯ τα διγνυϲιν αυτω α αυτοϲ ποιει και μειζονα τουτων διξει αυ τω εργα ινα υμειϲ θαυμαζηται ωϲπερ γαρ ο πηρ εγιρει τουϲ νεκρουϲ και ζωοποιει ουτωϲ και ο υϲ ουϲ θελει ζωοποιει Ουδε γαρ ο πηρ κρινει ουδενα αλλα την κριϲιν παϲαν δεδω κεν τω υω ινα παντεϲ τιμω ϲιν τον υν καθωϲ τιμωϲιν τον πρα ο μη τιμων τον υν Ου τιμα τον πρα τον πεμψαντα αυτον αμην αμην λεγω Υ>μιν οτι ο τον λογον μου ακουω¯ και πιϲτευων τω πεμψαν τι με εχει ζωην αιωνιον και ειϲ κριϲιν ουκ ερχεται αλλα μεταβεβηκεν εκ του θα νατου ειϲ την ζωην αμην αμην λεγω υμιν οτι ερχεται ωρα και νυν εϲτιν οτε οι νε κροι ακουϲονται τηϲ φω νηϲ του ϋϊου του θυ και οι α κουϲαντεϲ ζηϲονται Ωϲπερ γαρ ο πηρ εχει ζωην εν εαυτω ουτωϲ εδωκεν και τω υω ζωην εχειν εν εαυτω και εξουϲιαν εδωκεν αυτω κριϲιν ποιειν οτι υϲ ανου εϲτι¯ Μη θαυμαζετε τουτο οτι ερχε ται ωρα εν η παντεϲ οι εν τοιϲ μνημειοιϲ ακουϲονται τηϲ φωνηϲ αυτου και εκπορευ ϲονται οι τα αγαθα ποιηϲαν τεϲ ειϲ αναϲταϲιν ζωηϲ οι δε τα φαυλα πραξαντεϲ ειϲ ανα ϲταϲιν κριϲεωϲ Ου δυναμαι εγω ποιειν απ ε μαυτου ουδεν καθωϲ ακουω κρινω και η κριϲιϲ η εμη δι καια εϲτιν οτι ου ζητω το θελημα το εμον αλλα το θε λημα του πεμψαντοϲ με εαν εγω μαρτυρω περι εμαυ του η μαρτυρια μου ουκ εϲτι¯ αληθηϲ αλλοϲ εϲτιν ο μαρτυ ρων περι εμου και οιδα οτι αληθηϲ εϲτιν η μαρτυρια η¯ μαρτυρει περι εμου Υμειϲ απεϲταλκατε προϲ ιωα¯ νην και μεμαρτυρηκεν τη αληθεια εγω δε ου παρα ανου την μαρτυριαν λαμβανω αλλα ταυτα λεγω ινα υμειϲ ϲωθητε εκεινοϲ ην ο λυχνοϲ ο καιομενοϲ και φαινων υμειϲ δε ηθεληϲατε προϲ ωραν αγαλλιαθηναι εν τω Φωτι αυτου εγω δε εχω την μαρτυριαν μειζων του ιωα¯ νου τα γαρ εργα α εδωκεν μοι ο πηρ ινα τελειωϲω αυτα αυτα τα εργα α ποιω μαρτυρει περι εμου οτι ο πηρ με απε ϲταλκεν και ο πεμψαϲ με πηρ αυτοϲ μεμαρτυρηκεν περι εμου ουτε φωνην αυτου πωποτε ακηκοαται Ουτε ϊδοϲ αυτου εωρακατε και τον λογον αυτου ουκ εχε ται μενοντα εν υμιν οτι ον απεϲτειλεν εκεινοϲ τουτω υμειϲ ου πιϲτευεται ερευνατε ταϲ γραφαϲ οτι υμειϲ δοκειτε εν αυταιϲ ζωην αιω νιον εχειν και εκειναι ειϲι¯ αι μαρτυρουϲαι περι εμου και ου θελετε ελθειν προϲ με ινα ζωην εχητε δοξαν παρα ανου ου λαμβανω αλλ εγνω κα υμαϲ οτι την αγαπην του θυ ουχεται εν εαυτοιϲ εγω εληλυθα εν τω ονοματι του πρϲ μου και ου λαμβανεται με εαν αλλοϲ ελθη εν τω ονομα τι τω ιδιω εκεινον λημψεϲθαι Πωϲ δυναϲθαι υμειϲ πιϲτευει¯ δοξαν παρα αλληλων λαμβανο¯ τεϲ και την δοξαν την παρα του μονου θυ ου ζητειτε Μη δοκειτε οτι εγω κατηγορη ϲω υμων προϲ τον πρα εϲτι¯ ο κατηγορων υμων μωϲηϲ ειϲ ον υμειϲ ηλπικατε ει γαρ επιϲτευεται μωϲει επιϲτευ εται αν εμοι περι γαρ εμου εκεινοϲ εγραψεν ει δε τοιϲ εκεινου γραμμαϲιν ου πιϲ τευετε πωϲ τοιϲ εμοιϲ ρημα ϲιν πιϲτευϲετε
Μετα ταυτα απηλθεν ο ιϲ περα¯ τηϲ θαλαϲϲηϲ τηϲ γαλιλαιαϲ τηϲ τιβεριαδοϲ και ηκολουθει αυτω οχλοϲ πολυϲ οτι εθε ωρων τα ϲημεια α εποιει επι των αϲθενουντων ανηλθεν δε ειϲ το οροϲ ο ιϲ και εκει εκαθητο μετα των μα θητων αυτου ην δε εγγυϲ Το παϲχα η εορτη των ιουδαιω¯ επαραϲ ουν τουϲ οφθαλμουϲ ο ιϲ και θεαϲαμενοϲ οτι πολυϲ οχλοϲ ερχεται προϲ αυτον λεγει προϲ τον φιλιππον ποθεν αγοραϲωμεν αρτουϲ ινα φαγωϲιν ουτοι τουτο δε ελεγεν πειραζων αυτον αυτοϲ γαρ ηδει τι εμελλεν ποιειν απεκριθη αυτω φιλιπποϲ διακοϲιων δηναριων αρτοι ουκ αρκουϲιν αυτοιϲ ινα εκα ϲτοϲ βραχυ τι λαβη λεγει αυτω ειϲ εκ των μαθητων αυτου ανδρεαϲ ο αδελφοϲ ϲιμωνοϲ πετρου εϲτιν παιδαριον ε¯ ωδε οϲ εχει πεντε αρτουϲ κριθινουϲ και δυο οψαρια αλλα ταυτα τι εϲτιν ειϲ τοϲου τουϲ ειπεν δε ο ιϲ ποιηϲατε τουϲ ανουϲ αναπεϲειν ην δε πολυϲ χορτοϲ εν τω τοπω ανεπεϲαν ουν οι ανοι ανδρεϲ τον αριθμον ωϲει πεντακιϲ χειλιοι ελαβεν ουν τουϲ αρ Τουϲ ο ιϲ και ευχαριϲτηϲαϲ διε δωκεν τοιϲ ανακειμενοιϲ ομοιωϲ και εκ των οψαριων οϲον ηθελον ωϲ δε ενεπληϲ θηϲαν λεγει τοιϲ μαθηταιϲ αυ του ϲυναγαγετε τα περιϲϲευ ϲαντα κλαϲματα ινα μη τι απο λητε ϲυνηγαγον ουν και εγε μιϲαν δωδεκα κοφινουϲ κλαϲματων εκ των πεντε αρτων των κριθινων α επε ριϲϲευϲεν τοιϲ βεβρωκοϲιν Οι ουν ανοι ιδοντεϲ ο εποιη ϲεν ϲημειον ο ιϲ ελεγον οτι ουτοϲ εϲτιν αληθωϲ ο προ φητηϲ ο ερχομενοϲ ειϲ τον κοϲμον ιϲ ουν γνουϲ οτι Μελλουϲιν ερχεϲθαι και αρπα ζειν αυτον ινα ποιηϲωϲιν βαϲιλεα ανεχωρηϲεν παλιν ειϲ το οροϲ αυτοϲ μονοϲ Ωϲ δε οψια εγενετο κατεβηϲα¯ οι μαθηται αυτου επι την θα λαϲϲαν και αναβαντεϲ ειϲ το πλοιον ηρχοντο περαν τηϲ θαλαϲϲηϲ ειϲ καπερναουμ και ϲκοτια ηδη εγεγονει και ουκ εληλυθει προϲ αυτουϲ ο ιϲ η τε θαλαϲϲα ανεμου με γαλου πνεοντοϲ διηγειρετο εληλακοτεϲ ουν ωϲει ϲταδι ουϲ εικοϲιπεντε η τριακοντα θεωρουϲιν τον ιν περιπα τουντα επι τηϲ θαλαϲϲηϲ και εγγυϲ του πλοιου γεινομε νον και εφοβηθηϲαν Ο δε λεγει αυτοιϲ εγω ειμι μη φοβειϲθε ηθελον ουν λαβει¯ αυτον ειϲ το πλοιον και ευθε ωϲ εγενετο το πλοιον επι τηϲ γηϲ ειϲ ην υπηγον Τη επαυριον ο οχλοϲ ο εϲτη κωϲ περαν τηϲ θαλαϲϲηϲ ειδον οτι πλοιαριον αλλο ου κ ην εκει ει μη εν και οτι ου ϲυνειϲηλθεν ο ιϲ τοιϲ μαθη ταιϲ αυτου ο ιϲ ειϲ το πλοιο¯ αλλα μονοι οι μαθηται αυτου απηλθον αλλα δε ηλθεν πλοι αρια εκ τιβεριαδοϲ εγγυϲ του τοπου οπου εφαγον τον αρ τον ευχαριϲτηϲαντοϲ του θυ Οτε ουν ϊδεν ο οχλοϲ οτι ιϲ ουκ εϲτιν εκει ουδε οι μα θηται αυτου ενεβηϲαν αυ τοι ειϲ τα πλοια και ηλθον ειϲ καπερναουμ ζητουν τεϲ τον ιν και ευροντεϲ αυ τον περαν τηϲ θαλαϲϲηϲ ειπον αυτω ραββι ποτε ωδε γεγοναϲ απεκριθη αυτοιϲ Ο ιϲ και ειπεν αμην αμην λεγω υμιν ζητειτε με ουχ οτι ϊδε τε ϲημεια αλλ οτι εφαγετε εκ των αρτων και εχορταϲθη τε εργαζεϲθε μη την βρωϲι¯ την απολλυμενην αλλα τη¯ βρωϲιν την μενουϲαν ειϲ ζωην αιωνιον ην ο υιοϲ του ανου υμιν δωϲει τουτον γαρ ο πηρ εϲφραγιϲεν ο θϲ ειπον προϲ αυτον τι ποιωμε¯ ινα εργαζωμεθα τα εργα του θυ απεκριθη ο ιϲ και ειπεν αυ τοιϲ τουτο εϲτιν το εργον του θυ ινα πιϲτευητε ειϲ ον απεϲτειλεν εκεινοϲ ειπον ουν αυτω τι ουν ποιειϲ ϲυ ϲημειον ινα ιδωμεν και πιϲτευϲωμεν ϲοι τι εργαζη Οι πρεϲ ημων το μαννα εφαγο¯ εν τη ερημω καθωϲ εϲτιν γεγραμμενον αρτον εκ του ουνου εδωκεν αυτοιϲ φαγει¯ ειπεν ουν αυτοιϲ ο ιϲ αμην αμην λεγω υμιν ου μωϲηϲ δεδωκεν υμιν τον αρτον εκ του ουνου αλλ ο πηρ μου διδωϲιν υμιν τον αρτον εκ του ουνου τον αληθινο¯ ο γαρ αρτοϲ του θυ εϲτιν ο κα ταβαινων εκ του ουνου και διδουϲ ζωην τω κοϲμω ειπον ουν προϲ αυτον κε πα¯ τοτε δοϲ ημιν τον αρτον του τον ειπεν δε αυτοιϲ ο ιϲ εγω ειμι ο αρτοϲ τηϲ ζωηϲ Ο ερχομενοϲ προϲ με ου μη πειναϲη και ο πιϲτευων ειϲ εμε ου μη διψηϲει πωποτε αλλ ειπον υμιν οτι και εωρα κατε και ου πιϲτευεται μοι Παν ο διδωϲιν μοι ο πηρ προϲ εμε ηξει και τον ερχομενον προϲ με ου μη εκβαλω εξω οτι καταβεβηκα απο του ουνου ουχ ινα ποιω το θελημα το εμο¯ αλλα το θελημα του πεμψαντοϲ με Τουτο δε εϲτιν το θελημα του πεμψαντοϲ με ινα παν ο δε δωκεν μοι μη απολεϲω εξ αυ του αλλα αναϲτηϲω αυτο εν τη εϲχατη ημερα τουτο γαρ εϲτιν το θελημα του πεμψα¯ τοϲ με ινα παϲ ο θεωρων το¯ ϋϊον και πιϲτευων ειϲ αυτο¯ εχη ζωην αιωνιον και ανα ϲτηϲω αυτον εν τη εϲχατη ημερα εγογγυζον ουν οι Ιουδαιοι περι αυτου οτι ειπεν εγω ειμι ο αρτοϲ ο καταβαϲ εκ του ουνου και ελεγον ουχ ου τοϲ εϲτιν ιϲ ο υιοϲ ιωϲηφ ου ημειϲ οιδαμεν τον πρα και την μρα πωϲ ουν λεγει ουτοϲ οτι εκ του ουνου κατα βεβηκα απεκριθη ουν ο ιϲ Και ειπεν αυτοιϲ μη γογγυζε ται μετ αλληλων ουδειϲ δυνα ται ελθειν προϲ με εαν μη ο πεμψαϲ με ελκυϲη αυτον και εγω αναϲτηϲω αυτον εν τη εϲχατη ημερα εϲτιν γεγραμμενον εν τοιϲ προφηταιϲ και εϲονται πα¯ τεϲ διδακτοι θυ παϲ ουν Ο ακουϲαϲ παρα του πρϲ και μα θων την αληθειαν ερχεται προϲ με ουχ οτι τον πρα τιϲ εωρακεν ει μη ο ων παρα του θυ ουτοϲ εωρακεν τον πρα αμην αμην λεγω υμιν ο πιϲ τευων ειϲ εμε εχει ζωην αιω νιον εγω ειμι ο αρτοϲ τηϲ ζωηϲ οι πρεϲ υμων εφαγο¯ Το μαννα εν τη ερημω και απεθανον ουτοϲ εϲτιν ο αρ τοϲ ο εκ του ουνου καταβαινω¯
OMλεγειϲ εαν τιϲ τον λογον μου τηρηϲη ουμη γευϲηται θανατου ειϲ τον αιωνα μη ϲυ μειζων ει του πρϲ ημω¯ αβρααμ οϲτιϲ απεθανεν και οι προφηται απεθανον τινα ϲεαυτον ποιειϲ απε κριθη ιϲ εαν εγω δοξαζω ε μαυτον η δοξα μου ουδεν εϲτιν εϲτιν ο πηρ μου ο δο ξαζων με ον υμειϲ λεγετε οτι θϲ ημων εϲτιν και ουκ εγνωκατε αυτον εγω δε οιδα αυτον και εαν ειπω οτι ουκ οιδα αυτον εϲομαι ομοι οϲ ϋμιν ψευϲτηϲ αλλ οιδα αυτον και τον λογον αυτου τηρω αβρααμ ο πηρ υμων ηγαλλιαϲατο ινα ειδη την ημεραν την εμην και ϊδεν και εχαρη ειπον ουν οι ιου δαιοι προϲ αυτον πεντη κοντα ετη ουπω εχειϲ και αβρααμ εωρακαϲ ειπεν αυτοιϲ ο ιϲ αμην αμη¯ λεγω υμιν πριν αβρααμ γε νεϲθαι εγω ειμι ηραν ουν λιθουϲ ινα βαλωϲιν επ αυτο¯ ιϲ δε εκρυβη και εξηλθεν εκ του ιερου διελθων δια με ϲου αυτων και παρηγεν ουτωϲ
Και παραγων ϊδεν ανον τυ φλον εκ γενετηϲ και ηρω τηϲαν αυτον οι μαθηται αυ του λεγοντεϲ ραββει τιϲ η μαρτεν ουτοϲ η οι γονειϲ αυτου ινα τυφλοϲ γενηθη απεκριθη ιϲ ουτε ουτοϲ ημαρ τεν ουτε οι γονειϲ αυτου αλλ ινα φανερωθη τα εργα του θυ εν αυτω εμε δει εργα ζεϲθαι τα εργα του πεμψαν τοϲ με εωϲ ημερα εϲτιν ερχεται νυξ οτε ουδειϲ δυ ναται εργαζεϲθαι οταν εν τω κοϲμω ω φωϲ ειμι του κοϲμου ταυτα ειπων επτυ ϲεν χαμαι και εποιηϲεν πη λον εκ του πτυϲματοϲ και επεχρειϲεν αυτου τον πη λον επι τουϲ οφθαλμουϲ του τυφλου και ειπεν αυτω υπαγε ειϲ την κολυμβηθρα¯ του ϲιλωαμ και νιψαι ο ερμηνευετ(αι) απεϲταλμενοϲ απηλθεν ου¯ και ενιψατο και ηλθεν βλεπω¯ Οι ουν γιτονεϲ και οι θεωρου¯ τεϲ αυτον το προτερον οτι προϲ αιτηϲ ην ελεγον ουχ ουτοϲ εϲτιν ο καθημενοϲ και προϲ αιτων αλλοι ελεγον οτι ου τοϲ εϲτιν αλλοι δε οτι ομοι οϲ αυτω εϲτιν εκεινοϲ δε ελεγεν οτι εγω ειμι ελεγο¯ ουν αυτω πωϲ ανεωχθη ϲαν ϲου οι οφθαλμοι απεκριθη εκεινοϲ και ειπε¯ ανοϲ λεγομενοϲ ιϲ πηλον εποιηϲεν και επεχρειϲεν μου τουϲ οφθαλμουϲ και ει πεν μοι υπαγε ειϲ την κολυμ βηθραν του ϲιλωαμ και νι ψαι απελθων δε και νιψαμε νοϲ ανεβλεψα ειπον αυτω που εϲτιν εκεινοϲ λεγει ουκ οιδα αγουϲιν αυτον προϲ τουϲ φαριϲαιουϲ τον ποτε τυφλον ην δε ϲαββατον οτε τον πηλον εποιηϲεν ο ιϲ και ανεωξεν αυτου τουϲ οφθαλ μουϲ παλιν ουν ηρωτων αυ τον και οι φαριϲαιοι πωϲ ανεβλεψεν ο δε ειπεν και αυτοιϲ πηλον μου επεθη κεν επι τουϲ οφθαλμουϲ και ενιψαμην και βλεπω ελεγον ουν εκ των φαριϲαιω¯ τινεϲ ουτοϲ ο ανοϲ ουκ ε ϲτιν παρα θυ οτι το ϲαββατο¯ ου τηρι αλλοι ελεγον πωϲ δυ ναται ανοϲ αμαρτωλοϲ τοι αυτα ϲημεια ποιειν και ϲχι ϲμα ην εν αυτοιϲ λεγουϲιν ουν τω τυφλω παλιν ϲυ τι λε γειϲ περι αυτου οτι ηνοιξε¯ ϲου τουϲ οφθαλμουϲ ο δε ει πεν οτι προφητηϲ εϲτιν ουκ επιϲτευϲαν ουν οι ιου δαιοι περι αυτου οτι τυφλοϲ η¯ και ανεβλεψεν εωϲ οτου εφωνηϲαν τουϲ γονειϲ αυ του του αναβλεψαντοϲ και ηρωτηϲαν αυτουϲ λεγοντεϲ ουτοϲ εϲτιν ο υιοϲ υμων ον υμειϲ λεγετε οτι τυφλοϲ εγενηθηεγεννηθη πωϲ ουν αρτι βλεπει απεκριθηϲαν δε αυτοιϲ οι γο νειϲ αυτου και ειπον οιδαμε¯ οτι ουτοϲ εϲτιν ο υιοϲ ημω¯ και οτι τυφλοϲ εγενηθηεγεννηθη πωϲ δε νυν βλεπει ουκ οιδαμεν η τιϲ ηνεωξεν αυτου τουϲ οφθαλμουϲ ημειϲ ουκ οιδα μεν αυτοϲ ηλικιαν εχει αυτο¯ ερωτηϲατε αυτοϲ περι εαυ του λαληϲει ταυτα ειπον οι γονειϲ αυτου οτι εφοβουντο τουϲ ιουδαιουϲ ηδη γαρ ϲυν ετεθεντο οι ιουδαιοι ινα εαν τιϲ OMαυ τον ομολογηϲη χν αποϲυνα γωγοϲ γενηται δια τουτο οι γονειϲ αυτου ειπον οτι ηλι κιαν εχει και αυτον ερωτηϲα τε εφωνηϲαν ουν εκ δευτε ρου τον ανον οϲ ην τυφλοϲ και ειπον αυτω δοϲ δοξαν τω θω ημειϲ οιδαμεν οτι ο ανοϲ ουτοϲ αμαρτωλοϲ εϲτιν απεκριθη ουν εκεινοϲ ει αμαρ τωλοϲ εϲτιν ουκ οιδα εν οιδα οτι τυφλοϲ ων αρτι βλεπω ειπον δε αυτω παλιν τι εποι ηϲεν ϲοι πωϲ ηνοιξεν ϲου τουϲ οφθαλμουϲ απεκριθη αυτοιϲ ειπον υμιν ηδη και ουκ ηκουϲατε τι παλιν θε λετε ακουειν μη και υμειϲ θελετε αυτου μαθηται γενε ϲθαι ελοιδορηϲαν αυτον και ειπον ϲυ μαθητηϲ ει εκει νου ημειϲ δε του μωϲεωϲ εϲμεν μαθηται ημειϲ οιδα μεν οτι μωϲει ελαληϲεν ο θϲ τουτον δε ουκ οιδαμε¯ ποθεν εϲτιν απεκριθη Ο ανοϲ και ειπεν αυτοιϲ εν γαρ τουτω θαυμαϲτον εϲτιν οτι υμειϲ ουκ οιδατε ποθε¯ εϲτιν και ανεωξεν μου τουϲ οφθαλμουϲ οιδαμεν δε οτι αμαρτωλων ο θϲ ουκ ακουει αλλ εαν τιϲ θεοϲεβηϲ η και το θελημα αυτου ποιη τουτου ακουει εκ του αιωνοϲ ουκ ηκουϲθη οτι ηνοιξεν τιϲ οφθαλμου τυφλου γεγενημενου ει μη ην ουτοϲ παρα θυ ουκ ηδυνατο ποιειν ουδεν απεκριθηϲαν και ειπον αυτω εν αμαρτιαιϲ ϲυ εγεννηθηϲ ολοϲ και ϲυ διδαϲκειϲ ημαϲ και εξεβαλον αυτον εξω ηκουϲεν ο ιϲ οτι εξεβαλον αυτο¯ εξω και ευρων αυτον ειπε¯ αυτω ϲυ πιϲτευειϲ ειϲ τον υιον του θυ απεκριθη εκεινοϲ τιϲ εϲτιν κε ινα πιϲτευϲω ειϲ αυτον ειπεν δε αυτω ιϲ και εωρακαϲ αυτον και ο λα λων μετα ϲου εκεινοϲ εϲτι¯ ο δε εφη πιϲτευω κε και προϲ εκυνηϲεν αυτω και ειπε¯ ο ιϲ ειϲ κριμα εγω ειϲ τον κο ϲμον τουτον ηλθον ινα οι μη βλεποντεϲ βλεπωϲιν και οι βλεποντεϲ τυφλοι γενωνται Και ηκουϲαν εκ των φαριϲαιω¯ ταυτα οι οντεϲ μετ αυτου και ει πον αυτω μη και ημειϲ τυ φλοι εϲμεν ειπεν αυτοιϲ ο ιϲ ει τυφλοι ητε ουκ αν ειχετε αμαρτιαν νυν δε λεγετε οτι βλεπομεν η ουν αμαρτια υμω¯ μενει
αμην αμην λεγω υμι¯ Ο μη ειϲερχομενοϲ δια τηϲ θυ ραϲ ειϲ την αυλην των προβατω¯ αλλα αναβαινων αλλαχοθεν εκεινοϲ κλεπτηϲ εϲτιν και ληϲτηϲ ο δε ειϲερχομενοϲ δια τηϲ θυραϲ ποιμην εϲτι¯ των προβατων τουτω ο θυ ρωροϲ ανοιγει και τα προβατα τηϲ φωνηϲ αυτου ακουει και τα ιδια προβατα φωνει κατ ονομα και εξαγει αυτα και οταν τα ιδια προβατα εκβαλη εμπροϲθεν αυτων πορευετε και τα προβατα αυτω ακολου θει οτι οιδαϲιν την φωνην αυτου αλλοτριω δε ου μη ακο λουθηϲουϲιν αλλα φευξον ται απ αυτου οτι ουκ οιδαϲιν των αλλοτριων την φωνη¯ Ταυτην την παροιμιαν ειπεν αυτοιϲ ο ιϲ εκεινοι δε ουκ ε γνωϲαν τινα ην α ελαλει αυτοιϲ ειπεν ουν αυτοιϲ παλιν ο ιϲ αμην αμην λεγω υμιν οτι ε γω ειμι η θυρα των προβατω¯ παντεϲ οϲοι ηλθον προ εμου κλεπται ειϲιν και ληϲται αλλ ου κ ηκουϲαν αυτων τα προβατα εγω ειμι η θυρα δι εμου εαν τιϲ ειϲελθη ϲωθηϲεται και ειϲελευ ϲεται και εξελευϲεται και νο μην ευρηϲει ο κλεπτηϲ ουκ ερχεται ιει μη ινα κλεψη και θυ ϲη και απολεϲη εγω ηλθον ινα ζωην εχωϲιν και περιϲ ϲον εχωϲιν εγω ειμι ο ποι μην ο καλοϲ ο ποιμην ο καλοϲ την ψυχην αυτου τιθηϲιν υπερ των προβατων Ο μιϲθωτοϲ δε και ουκ ων ποι μην ου ουκ εϲτιν τα προβατα ιδια θεωρει τον λυκον 6ερχομενον κ(αι) αφι ηϲιν τα προβατα και φευγει και ο λυκοϲ αρπαζει αυτα και ϲκορπιζει τα προβατα ο δε μιϲθωτοϲ φευγει οτι μιϲθοϲ εϲτιν και ου με λει αυτω περι των προβατω¯ εγω ειμι ο ποιμην ο καλοϲ και γινωϲκω τα εμα και γινωϲκο μαι υπο των εμων Καθωϲ γεινωϲκει με ο πηρ κα γω γινωϲκω τον πρα Και την ψυχην μου τιθημι υπερ των προβατων και αλλα Προβατα εχω α ουκ εϲτιν εκ τηϲ αυληϲ ταυτηϲ κακεινα με δει αγαγειν και τηϲ φωνηϲ μου ακουϲωϲιν και γενηϲεται μια ποιμνη ειϲ ποιμην δια του το ο πηρ με αγαπα οτι εγω τι θημι την ψυχην μου ινα πα λιν λαβω αυτην ουδειϲ αιρει αυτην απ εμου αλλ εγω τιθη μι αυτην απ εμαυτου εξουϲια¯ εχω θειναι αυτην και εξου ϲιαν εχω παλιν λαβειν αυτη¯ ταυτην την εντολην ελαβο¯ παρα του πρϲ μου Σχιϲμα ουν παλιν εγενετο ε¯ τοιϲ ιουδαιοιϲ δια τουϲ λογουϲ τουτουϲ ελεγον δε πολλοι εξ αυτων δαιμονιον εχει και μενεται τι αυτου ακουεται αλλοι ελεγον Ταυτα τα ρηματα ουκ εϲτιν δαι μονιζομενου μη δαιμονιο¯ δυναται τυφλων οφθαλμουϲ ανοιγειν εγενετο δε τα εγκαινια εν τοιϲ ιεροϲολυμοιϲ και χειμων ην και περιπατει ο ιϲ εν τω ιερω εν τη ϲτοα ϲο λομωντοϲ εκυκλωϲαν ουν αυτον οι ιουδαιοι και ελεγον αυ τω εωϲ ποτε την ψυχην ημω¯ αιρειϲ ει ϲυ ει ο χϲ ειπε ημιν παρρηϲια απεκριθη αυτοιϲ ο ιϲ ειπον υμιν και ου πιϲτευετε τα εργα α εγω ποιω εν τω ονο ματι του πρϲ μου ταυτα μαρτυ ρει περι εμου αλλα υμειϲ ου πι ϲτευετε ου γαρ εϲται εκ των προβατων των εμων καθωϲ ειπον υμιν τα προβατα τα εμα Τηϲ φωνηϲ μου ακουει καγω γει νωϲκω αυτα και ακολουθουϲι¯ μοι καγω ζωην αιωνιον διδω μι αυτοιϲ και ου μη απολων ται ειϲ τον αιωνα και ουχ αρπα ϲει τιϲ αυτα εκ τηϲ χειροϲ μου ο πηρ μου οϲ δεδωκεν μοι μει ζον παντων εϲτιν και ουδειϲ δυναται αρπαζειν εκ τηϲ χειροϲ του πρϲ μου εγω και ο πηρ ε¯ εϲμεν εβαϲταϲαν ουν παλιν λι θουϲ οι ιουδαιοι ινα λιθαϲωϲι¯ αυτον απεκριθη αυτοιϲ ο ιϲ πολ λα εργα καλα εδειξα υμιν εκ του πρϲ μου δια ποιον αυτω εργο¯ λιθαζεται με απεκριθηϲαν αυ τω οι ιουδαιοι περι καλου εργου ου λιθαζομεν ϲε αλλα περι βλαϲ φημειαϲ και οτι ϲυ ανοϲ ων ποιειϲ ϲεαυτον θν απεκριθη αυτοιϲ ο ιϲ ουκ εϲτιν γεγραμμε νον εν τω νομω υμων εγω ειπον θεοι εϲτε ει εκεινουϲ ειπεν θεουϲ προϲ ουϲ ο λογοϲ του θυ εγενετο και ου δυναται λυθηναι η γραφη ον ο πηρ ηγιαϲεν και απεϲτει λεν ειϲ τον κοϲμον υμειϲ λε γετε οτι βλαϲφημειϲ οτι ειπο¯ υϲ του θυ ειμι ει ου ποιω τα εργα του πρϲ μου μη πιϲτευεται μοι ει δε ποιω καν εμοι μη πιϲτευ ετε τοιϲ εργοιϲ πιϲτευϲατε ινα γνωτε και πιϲτευϲητε οτι εν εμοι ο πηρ καγω εν αυτω εζητουν ουν αυτον παλιν πιαϲαι και εξηλθεν εκ τηϲ χειροϲ αυτω¯ απηλθεν ουν παλιν περαν του ιορδανου ειϲ τον τοπον οπου ην ιωαννηϲ το πρωτον βαπτι ζων και εμινεν εκει Και πολλοι ηλθον προϲ αυτον και ελεγον οτι ιωαννηϲ με¯ ϲημειον εποιηϲεν ουδεν παντα δε οϲα ειπεν ιωαννηϲ περι τουτου αληθη ην και ε πιϲτευϲαν πολλοι ειϲ αυτον εκει
ην δε τιϲ αϲθενων Λαζαροϲ απο βηθανιαϲ εκ τηϲ κωμηϲ μαριαϲ OMκαι μαρθαϲ τηϲ αδελφηϲ αυ του ην δε μαρια η αλιψαϲα τον κν μυρω και εκμαξαϲα τουϲ ποδαϲ αυτου ταιϲ θρηξιν αυτηϲ ηϲ ο αδελφοϲ λαζαροϲ ηϲθενει απεϲτειλαν ουν αι αδελφαι προϲ αυτον λεγουϲαι κε ιδε ον φιλειϲ αϲθενει ακουϲαϲ δε ο ιϲ ειπε¯ αυτη η αϲθενεια ουκ εϲτιν προϲ θανατον αλλ υπερ τηϲ δοξηϲ του θυ ινα δοξαϲθη ο υι οϲ του θυ δι αυτηϲ ηγαπα δε ο ιϲ την μαρθαν και την αδελ φην αυτηϲ και τον λαζαρον Ωϲ ουν ηκουϲεν οτι αϲθενει τοτε μεν εμεινεν εν ω ην τοπω δυο ημεραϲ επειτα με τα τουτο λεγει τοιϲ μαθηταιϲ αυτου αγωμεν ειϲ την ιουδαια¯ πολιν λεγουϲιν αυτω οι μαθη ται ραββει νυν εζητουν ϲε λιθα ϲαι οι ιουδαιοι και παλιν υπα γειϲ εκει απεκριθη ιϲ ουχι δωδεκα ωραι ειϲιν τηϲ ημεραϲ εαν τιϲ περιπατη εν τη ημερα ου προϲκοπτει οτι το φωϲ του κοϲμου τουτου βλεπει εα¯ δε τιϲ περιπατη εν τη νυκτι προϲκοπτει οτι το φωϲ ουκ εϲτιν εν αυτω ταυτα ειπεν και μετα τουτο λεγει αυτοιϲ λαζαροϲ ο φιλοϲ ημων κεκοι μηται αλλα πορευομαι ινα εξ υπνιϲω αυτον ειπον ουν αυτω κε ει κεκοιμη ται ϲωθηϲεται ειρηκει δε ο ιϲ περι του θανατου αυτου εκει νοι δε εδοξαν οτι περι τηϲ κοι μηϲεωϲ του υπνου λεγει Τοτε ειπεν αυτοιϲ ο ιϲ παρρηϲια λαζα ροϲ απεθανεν και χαιρω δι ϋμαϲ ινα πιϲτευϲητε οτι ουκ ημη¯ εκει αλλα αγωμεν προϲ αυτο¯ ειπεν ουν θωμαϲ ο λεγομενοϲ διδυμοϲ τοιϲ ϲυνμαθηταιϲ αγωμεν και ημειϲ ινα αποθα νωμεν μετ αυτου ελθων ουν OMο ιϲ OMειϲ βη θανιαν ευρεν αυτον τεϲϲαραϲ OMημεραϲ ηδη εχοντα εν τω μνημειω ην δε η βηθανια εγγυϲ των ιερο ϲολυμων ωϲ απο ϲταδιων δε καπεντε και πολλοι εκ των ιουδαιων εληλυθειϲαν προϲ ταϲ περι μαρθαν και μαριαν ινα παραμυθηϲωνται αυταϲ περι του αδελφου αυτων η ουν μαρθα ωϲ ηκουϲεν οτι ιϲ ερχεται υπηντηϲεν αυτω μαρια δε εν τω οικω εκαθεζετο ειπεν ουν μαρθα προϲ τον ιν κε ει ηϲ ωδε ουκ αν ο αδελφοϲ μου ετεθνηκει αλλα και νυν οιδα οτι οϲα αν αιτηϲη τον θν δωϲει ϲοι ο θϲ λεγει αυτη ιϲ αναϲτηϲεται ο αδελφοϲ ϲου Λεγει αυτω μαρθα οιδα οτι αναϲ τηϲεται εν τη αναϲταϲει ε¯ τη εϲχατη ημερα ειπεν αυτη ο ιϲ εγω ειμι η αναϲταϲιϲ και η ζωη ο πιϲτευων ειϲ εμε καν αποθανη ζηϲεται και παϲ ο ζων και πιϲτευων ειϲ εμε ου μη αποθανη ειϲ τον αιω να πιϲτευειϲ τουτο λεγει αυτω ο ιϲ εγω πεπιϲτευκα οτι ϲυ ει ο χϲ ο υιοϲ του θυ ο ειϲ τον κοϲμον ερχομενοϲ και ταυ τα ειπουϲα απηλθεν και ε φωνηϲεν μαριαμ την αδελ φην αυτηϲ λαθρα ειπουϲα ο διδαϲκαλοϲ παρεϲτιν και φωνει ϲε εκεινη ωϲ ηκουϲε¯ εγειρετε ταχυ και ερχεται προϲ αυτον Ουπω δε εληλυθει ο ιϲ ειϲ την κωμην αλλ ην εν τω τοπω οπου υπηντηϲεν αυτω η μαρθα οι ουν ιουδαιοι οι οντεϲ μετ αυ τηϲ εν τη οικια και παραμυθου μενοι αυτην ιδοντεϲ την μα ριαν οτι ταχεωϲ ανεϲτη και εξηλθεν ηκολουθηϲαν αυτη λεγοντεϲ οτι υπαγει ειϲ το μνημειον ινα κλαυϲη εκει η ουν μαρια ωϲ ηλθεν οπου ην ιϲ ιδουϲα αυτον επεϲεν αυτου ειϲ τουϲ ποδαϲ λεγουϲα αυτω κε ει ηϲ ωδε ουκ αν απεθανε¯ μου ο αδελφοϲ ιϲ ουν ωϲ ϊδε¯ αυτην κλαιουϲαν και τουϲ ϲυ¯ ελθονταϲ αυτη ιουδαιουϲ κλαι ονταϲ εβριμηϲατο τω πνι και εταραξεν εαυτον και ειπεν που τεθικατε αυτον λεγουϲι¯ αυτω κε ερχου και ιδε εδακρυ ϲεν ο ιϲ ελεγον ουν οι ιουδαιοι ιδε πωϲ εφιλει αυτον Τινεϲ δε εξ αυτων ελεγον ουκ ηδυνατο ουτοϲ ο ανοιξαϲ τουϲ οφθαλμουϲ του τυφλου ποι ηϲαι ινα και ουτοϲ μη αποθανη ιϲ ουν παλιν εμβριμουμενοϲ εν εαυτω ερχετε ειϲ το μνη μειον ην δε ϲπηλαιον και λι θοϲ επεκειτο επ αυτω λεγει ιϲ αρατε τον λιθον λεγει αυτω η αδελφη του τετελευτηκο τοϲ μαρθα κε ηδη οζει τεταρ ταιοϲ γαρ εϲτιν λεγει αυτη ιϲ ουκ ειπον ϲοι οτι εαν πιϲτευ ϲηϲ οψη την δοξαν του θυ ηραν ουν τον λιθον ου ην Ο δε ιϲ ηρεν τουϲ οφθαλμουϲ ανω και ειπεν περ ευχαριϲ τω ϲοι οτι ηκουϲαϲ μου εγω δε ηδειν οτι παντοτε μου ακου ειϲ αλλα δια τον οχλον τον περιεϲτωτα ειπον ινα πιϲτευ ϲωϲιν οτι ϲυ με απεϲτειλαϲ και ταυτα ειπων φωνη με γαλη εκραυγαϲεν λαζαρε δευ ρο εξω και εξηλθεν ο τεθνη κωϲ δεδεμενοϲ ταϲ χειραϲ και τουϲ ποδαϲ κηριαιϲ και η οψιϲ αυτου ϲουδαριω περι εδεδετο λεγει αυτοιϲ ο ιϲ λυϲατε αυτον και αφετε υπαγειν Πολλοι ουν εκ των ιουδαιω¯ οι ελθοντεϲ προϲ την μαρια¯ και θεαϲαμενοι ο εποιηϲε¯ επιϲτευϲαν ειϲ αυτον Τινεϲ δε εξ αυτων απηλθον προϲ τουϲ φαριϲαιουϲ και επονειπον αυ τοιϲ οϲα εποιηϲεν ο ιϲ ϲυνη γαγον ουν οι αρχιερειϲ και οι φα ριϲαιοι ϲυνεδριον και ελεγο¯ τι ποιουμεν οτι ουτοϲ ο ανοϲ πολλα ποιει ϲημεια εαν αφω μεν αυτον ουτωϲ παντεϲ πιϲ τευϲουϲιν ειϲ αυτον και ελευ ϲονται οι ρωμαιοι και αρουϲιν ημων και τον τοπον και το εθνοϲ ειϲ δε τιϲ εξ αυτων καιαφαϲ αρχι ερευϲ ων του ενιαυτου εκει νου ειπεν αυτοιϲ υμειϲ ουκ οι δατε ουδεν ουδε λογιζεϲθαι οτι ϲυμφερει ημιν ινα ειϲ ανοϲ αποθανη υπερ του λαου και μη ολον το εθνοϲ αποληται τουτο δε αφ εαυτου ουκ ειπεν αλλα αρχιερευϲ ων του ενιαυτου εκει νου προεφητευϲεν οτι ημελ λεν ιϲ αποθνηϲκειν υπερ του εθνουϲ και ουχ υπερ του εθνουϲ μονον αλλ ινα και τα του θυ τε κνα τα διεϲκορπιϲμενα ϲυν αγαγη ειϲ εν απ εκεινηϲ ου¯ Τηϲ ημεραϲ ϲυνεβουλευϲαντο ινα αποκτεινωϲιν αυτον ιϲ ουν ουκετι παρρηϲια περιεπα τει εν τοιϲ ιουδαιοιϲ αλλα απηλ θεν εκειθεν ειϲ την χωραν εγγυϲ τηϲ ερημου ειϲ εφραιμ λεγομενην πολιν κακει δι ετριβεν μετα των μαθητω¯ αυτου ην δε εγγυϲ το παϲχα Των ιουδαιων και ανεβηϲαν πολλοι ειϲ ιεροϲολυμα εκ τηϲ χωραϲ προ του παϲχα ινα αγνι ϲωϲιν εαυτουϲ εζητουν ου¯ τον ιν και ελεγον μετ αλληλω¯ εν τω ιερω εϲτηκοτεϲ τι δο κει υμιν οτι ου μη ελθη ειϲ την εορτην δεδωκειϲαν δε οι αρχιερειϲ και οι φαριϲαιοι εντολην ινα εαν τιϲ γνω που εϲτιν μηνυϲη οπωϲ πι αϲωϲιν αυτον
ο ουν ιϲ προ εξ ημερων του παϲχα ηλθεν ειϲ βηθανιαν οπου ην λαζαροϲ ο τεθνηκωϲ ον ηγειρεν εκ νε κρων ο ιϲ εποιηϲαν ουν αυ Τω διπνον εκει και η μαρθα δι ηκονει ο δε λαζαροϲ ειϲ ην των ανακειμενων ϲυν αυ τω η ουν μαρια λαβουϲα λιτρα¯ μυρου ναρδου πιϲτικηϲ πο λυτιμου ηλειψεν τουϲ ποδαϲ του ιυ και εξεμαξεν ταιϲ θρη ξιν αυτηϲ τουϲ ποδαϲ αυτου η δε οικια επληρωθη εκ τηϲ οϲμηϲ του μυρου Λεγει ουν ειϲ εκ των μαθητω¯ αυτου ιουδαϲ ϲιμωνοϲ ιϲκα ριωτηϲ ο μελλων αυτον πα ραδιδοναι διατι τουτο το μυ ρον ουκ επραθη τριακοϲιω¯ δηναριων και εδοθη πτωχοιϲ ειπεν δε τουτο ουχ οτι περι των πτωχων εμελεν αυτω αλλ οτι κλεπτηϲ ην και το γλωϲϲοκομον ειχεν και τα βαλλομενα εβαϲταζεν ειπεν ουν ο ιϲ αφεϲ αυτην ειϲ την ημεραν του ενταφιαϲμου μου τετηρηκεν αυτο τουϲ πτωχουϲ γαρ παντοτε εχετε μεθ εαυτων εμε δε ου παντο τε εχετε εγνω ουν οχλοϲ Πολυϲ εκ των ιουδαιων οτι εκει εϲτιν και ηλθον ου δια τον ιν μονον αλλ ινα και τον λαζαρο¯ ιδωϲιν ον ηγειρεν εκ νεκρω¯ ο ιϲ εβουλευϲαντο δε οι αρχι ερειϲ ινα και τον λαζαρον απο κτεινωϲιν οτι πολλοι δι αυ τον υπηγον των ιουδαιω¯ και επιϲτευον ειϲ τον ιν Τη επαυριον οχλοϲ πολυϲ ο ελ θων ειϲ την εορτην ακουϲα¯ τεϲ οτι ιϲ ερχεται ειϲ ιεροϲο λυμα ελαβον τα βαια των φοι νικων και εξηλθον ειϲ απα¯ τηϲιν αυτω και εκραζον λεγο¯ τεϲ ωϲαννα ευλογημενοϲ ο ερχομενοϲ εν ονοματι κυ βαϲιλευϲ του ιηλ ευρων δε Ο ιϲ οναριον εκαθειϲεν επ αυτο καθωϲ εϲτιν γεγραμμενον μη φοβου θυγατηρ ϲειων ιδου ο βαϲιλευϲ ερχεται καθημε νοϲ επι πωλον ονου Ταυτα δε ουκ εγνωϲαν οι μαθη ται αυτου το πρωτον αλλ οτε εδοξαϲθη ιϲ τοτε εμνηϲθη ϲαν οτι ταυτα ην επ αυτω γε γραμμενα και ταυτα εποιη ϲαν αυτω εμαρτυρει ουν ο ο χλοϲ ο ων μετ αυτου οτε το¯ λαζαρον εφωνηϲεν εκ του μνημειου και ηγειρεν αυτο¯ εκ νεκρων δια τουτο και υπη¯ τηϲεν αυτω ο οχλοϲ οτι ηκου ϲαν τουτο αυτον πεποιηκε ναι το ϲημειον οι ουν φαρι ϲαιοι ειπον προϲ εαυτουϲ θεω ρειτε οτι ουκ ωφελειτε ουδε¯ ιδε ο κοϲμοϲ οπιϲω αυτου απηλθεν ηϲαν δε τινεϲ ελληνεϲ εκ των αναβαινοντω¯ ινα προϲκυνηϲωϲιν εν τη εορτη ουτοι ουν προϲηλθον φιλιππω τω απο βηθϲαιδα τηϲ γαλιλαιαϲ και ηρωτων αυτον λεγοντεϲ κε θελομεν τον ιν ιδειν ερχεται φιλιπποϲ και λεγει τω ανδρεα ερχετε αν δρεαϲ και φιλιπποϲ και λεγου ϲιν τω ιυ ο δε ιϲ απεκρινα Το αυτοιϲ λεγων εληλυθεν η ωρα ινα δοξαϲθη ο υιοϲ του ανου αμην αμην λεγω υμι¯ εαν μη ο κοκκοϲ του ϲιτου πε ϲων ειϲ την γην αποθανη αυ τοϲ μονοϲ μενει εαν δε απο θανη πολυν καρπον φερει Ο φιλων την ψυχην αυτου απο λεϲει αυτην και ο μιϲων την ψυχην αυτου εν τω κοϲμω του τω ειϲ ζωην αιωνιον φυλα ξει αυτην εαν εμοι τιϲ δια Κονη εμοι ακολουθειτω και οπου ειμι εγω εκει και ο δια κονοϲ ο εμοϲ εϲται και εαν τιϲ εμοι διακονη τιμηϲει αυτον ο πηρ νυν η ψυχη μου τεταρα Κται και τι ειπω περ ϲωϲον με εκ τηϲ ωραϲ ταυτηϲ αλλα δια τουτο ηλθον ειϲ την ωραν ταυτην περ δοξαϲον ϲου το ονομα ηλθεν ουν φωνη εκ του ου νου και εδοξαϲα και παλιν δο ξαϲω ο ουν οχλοϲ ο εϲτηκωϲ και ακουϲαϲ ελεγεν βροντη¯ γεγονεναι αλλοι ελεγον αγ γελοϲ αυτω λελαληκεν απεκριθη ο ιϲ και ειπεν ου δι εμε η φωνη αυτη γεγονε¯ αλλα δι υμαϲ νυν κριϲιϲ εϲτι¯ του κοϲμου τουτου νυν ο αρ χων του κοϲμου τουτου εκβληθηϲεται εξω καγω εαν υψωθω εκ τηϲ γηϲ πα¯ ταϲ ελκυϲω προϲ εμαυτον τουτο δε ελεγεν ϲημαινων ποιω θανατω ημελλεν απο θνηϲκειν απεκριθη αυτω ο οχλοϲ ημειϲ ηκουϲαμεν εκ του νομου οτι ο χϲ μενει ειϲ τον αιωνα και πωϲ ϲυ λε γειϲ οτι δει υψωθηναι τον ϋϊο¯ του ανου τιϲ εϲτιν ουτοϲ ο υι οϲ του ανου ειπεν ουν αυτοιϲ ο ιϲ ετι μικρον χρονον το φωϲ μεθ υμων εϲτιν περι πατειτε ωϲ το φωϲ εχετε ινα μη ϲκοτια υμαϲ καταβη και ο περιπατων εν τη ϲκοτια ουκ οιδεν που υπαγει ωϲ το φωϲ εχετε πιϲτευεται ειϲ το φωϲ ινα υιοι φωτοϲ γενηϲθε ταυτα ελαληϲεν ο ιϲ και απελ θων εκρυβη απ αυτων Τοϲαυτα δε αυτου ϲημεια πεποι ηκοτοϲ εμπροϲθεν αυτων ουκ επιϲτευον ειϲ αυτον ινα ο λογοϲ ηϲαιου του προφη του πληρωθη ον ειπεν κε τιϲ επιϲτευϲεν τη ακοη ημων και ο βραχιων κυ τινι απεκαλυφθη δια τουτο ουκ ηδυναντο πιϲτευειν οτι παλι¯ ειπεν ηϲαιαϲ τετυφλωκε¯ αυτων τουϲ οφθαλμουϲ και επωρωϲεν αυτων την καρ διαν ινα μη ϊδωϲιν τοιϲ οφθαλ μοιϲ και νοηϲωϲιν τη καρ δια και επιϲτραφωϲιν και ια ϲομαι αυτουϲ ταυτα ειπε¯ ηϲαιαϲ οτι ϊδεν την δοξαν αυτου και ελαληϲεν περι αυτου Ομωϲ μεντοι και εκ των αρχο¯ των πολλοι επιϲτευϲαν ειϲ αυ τον αλλα δια τουϲ φαριϲαιουϲ ουχ ωμολογουν ινα μη απο ϲυναγωγοι γενωνται ηγαπηϲα¯ γαρ την δοξαν των ανων μαλ λον ηπερ την δοξαν του θυ Ιϲ δε εκραζεν και ειπεν ο πιϲτευω¯ ειϲ εμε ου πιϲτευει ειϲ εμε αλλ ειϲ τον πεμψαντα με και ο θε ωρων εμε θεωρει τον πεμ ψαντα με εγω φωϲ ειϲ τον Κοϲμον εληλυθα ινα παϲ ο πιϲτευ ων ειϲ εμε εν τη ϲκοτια μη μει νη και εαν τιϲ μου ακουϲη τω¯ ρηματων και μη φυλαξη εγω ου κρινω αυτον ου γαρ ηλθον ινα κρινω τον κοϲμον αλλ ινα ϲωϲω τον κοϲμον ο αθετω¯ εμε και μη λαμβανων τα ρημα τα μου εχει τον κρινοντα αυτο¯ ο λογοϲ ον ελαληϲα εκεινοϲ κρινει αυτον εν τη εϲχατη ημε ρα οτι εγω εξ εμαυτου ουκ ελα ληϲα αλλ ο πεμψαϲ με πηρ αυ τοϲ μοι εντολην δεδωκεν τι ειπω και τι λαληϲω και οιδα οτι η εντολη αυτου ζωη αιω νιοϲ 5εϲτιν α ουν εγω λαλω καθωϲ ειρηκεν μοι ο πηρ ου τωϲ λαλω
προ δε τηϲ εορτηϲ Του παϲχα ειδωϲ ο ιϲ οτι ηλθε¯ αυτου η ωρα ινα μεταβη εκ του κοϲμου τουτου προϲ τον πρα αγαπηϲαϲ τουϲ ιδιουϲ τουϲ ε¯ τω κοϲμω ειϲ τελοϲ ηγαπηϲε¯ αυτουϲ και διπνου γενομε Νου του τε διαβολου ηδη βεβλη κοτοϲ ειϲ την καρδιαν ιουδα ϲιμωνοϲ ιϲκαριωτου ινα αυ τον παραδω ειδωϲ ο ιϲ οτι Παντα δεδωκεν αυτω ο πηρ ειϲ ταϲ χειραϲ και οτι απο θυ εξηλθεν και προϲ τον θν υπαγει εγειρεται εκ του διπνου και τι θηϲιν τα ιματια και λαβων λεντιον διεζωϲεν εαυτον ειτα βαλλει υδωρ ειϲ τον νιπτηρα και ηρξαντοηρξατο νιπτειν τουϲ ποδαϲ των μαθητων και εκ μαϲϲειν τω λεντιω ω ην διε ζωϲμενοϲ ερχεται ουν προϲ Σιμωνα πετρον και λεγει αυτω εκεινοϲ κε ϲυ μου νιπτειϲ τουϲ ποδαϲ απεκριθη ιϲ και ειπε¯ αυτω ο εγω ποιω ϲυ ουκ οιδαϲ αρτι γνωϲη δε μετα ταυτα Λεγει αυτω πετροϲ ου μη νιψηϲ τουϲ ποδαϲ μου ειϲ τον αιωνα απεκριθη ιϲ αυτω εαν μη νιψω ϲε ουκ εχειϲ μεροϲ μετ εμου Λεγει αυτω ϲιμων πετροϲ κε μη τουϲ ποδαϲ μου μονον αλλα και ταϲ χειραϲ και την κεφαλην Λεγει αυτω ο ιϲ ο λελουμενοϲ ουκ εχει χριαν η τουϲ ποδαϲ νι ψαϲθαι αλλ εϲτιν καθαροϲ ολοϲ και υμειϲ καθαροι εϲτε αλλ ου χι παντεϲ ηδει γαρ τον παραδι δοντα αυτον δια τουτο ειπεν ουχι παντεϲ καθαροι εϲτε Οτε ουν ενιψεν τουϲ ποδαϲ αυ των ελαβεν τα ιματια αυτου OMκαι αναπεϲων παλιν ειπεν αυτοιϲ γινωϲκετε τι πεποιηκα υμιν Υμειϲ φωνειτε με ο διδαϲκαλοϲ και ο κϲ και καλωϲ λεγετε ειμι γαρ ει ουν εγω ενιψα υμων τουϲ πο δαϲ ο κϲ και ο διδαϲκαλοϲ και υ μειϲ οφιλετε αλληλων νιπτει¯ τουϲ ποδαϲ υποδειγμα γαρ δε δωκα υμιν ινα καθωϲ εγω εποιηϲα υμιν και υμειϲ ποι ητε αμην αμην λεγω υμι¯ Ουκ εϲτιν δουλοϲ μειζων του κυ αυτου ουδε αποϲτολοϲ μει ζων του πεμψαντοϲ αυτον ει ταυτα οιδατε μακαριοι εϲτε εαν ποιητε αυτα ου περι παντων υμων λεγω εγω γαρ οιδα ουϲ εξελεξαμη¯ αλλ ινα η γραφη πληρωθη ο τρωγων μετ εμου τον αρτο¯ επηρκεν επ εμε την πτερ ναν αυτου απ αρτι λεγω υμιν προ του γενεϲθαι ινα οταν γε νηται πιϲτευϲητε οτι εγω ει μι αμην αμην λεγω υμι¯ Ο λαμβανων ατινα πεμψω εμε λαμβανει ο δε εμε λαμβανω¯ λαμβανει τον πεμψαντα με Ταυτα ειπων ο ιϲ εταραχθη τω πνι και εμαρτυρηϲεν και ειπεν αμην αμην λεγω υμιν οτι ειϲ εξ υμων παραδωϲει με εβλεπον ουν ειϲ αλληλουϲ οι μαθηται απορουμενοι περι τινοϲ λεγει ην δε ανακειμε Νοϲ ειϲ εκ των μαθητων αυ του εν τω κολπω του ιυ ον ηγα πα ο ιϲ νευει ουν τουτω ϲιμω¯ πετροϲ πυθεϲθαι τιϲ αν ειη περι ου λεγει επιπεϲων δε εκεινοϲ επι το ϲτηθοϲ του ιυ λεγει αυτω κε τιϲ εϲτιν αποκρινεται ο ιϲ εκεινοϲ εϲτι¯ ω εγω εμβαψαϲ το ψωμιον επιδωϲω και εμψαϲ το ψω μιον διδωϲιν ιουδα ϲιμωνοϲ ιϲκαριωτη και μετα το ψω Μιον τοτε ειϲηλθεν ειϲ εκει νον ο ϲαταναϲ λεγει ουν αυ Τω ο ιϲ ο ποιειϲ ποιηϲον ταχειο¯ τουτο δε ουδειϲ εγνω των ανα κειμενων προϲ τι ειπεν αυτω τινεϲ γαρ εδοκουν επι το γλωϲ ϲοκομον ειχεν ιουδαϲ οτι λε γει αυτω ο ιϲ αγοραϲον ων χρια¯ εχομεν ειϲ την εορτην η τοιϲ πτωχοιϲ ινα τι δω λαβων ου¯ το ψωμιον εκεινοϲ ευθεωϲ εξηλθεν ην δε νυξ οτε εξηλθε¯ Λεγει ο ιϲ νυν εδοξαϲθη ο υιοϲ του ανου και ο θϲ εδοξαϲθη εν αυτω ει ο θϲ εδοξαϲθη εν αυτω και ο θϲ δοξαϲει αυτον εν εαυ τω και ευθυϲ δοξαϲει αυτον Τεκνια ετι μικρον μεθ υμων ειμι ζητηϲεται με και καθωϲ ειπον τοιϲ ιουδαιοιϲ οτι ο που εγω ϋπαγω υμειϲ ου δυ ναϲθαι ελθειν και υμιν λε γω αρτι εντολην καινην διδωμι υμιν ινα αγαπατε αλλη λουϲ καθωϲ ηγαπηϲα υμαϲ ινα και υμειϲ αγαπατε αλλη λουϲ εν τουτω γνωϲονται παντεϲ οτι εμοι μαθηται εϲτε εαν αγαπην εχητε εν αλληλοιϲ λεγει αυτω ϲιμων πετροϲ κε που υπαγειϲ απεκριθη αυτω ιϲ οπου υπαγω ου δυναϲαι μοι νυν ακολουθηϲαι υϲτερον δε ακολουθηϲειϲ λεγει αυτω πετροϲ κε διατι ου δυναϲαι μοι ακολουθηϲαι αρτι την ψυχην μου υπερ ϲου θηϲω αποκρινεται ιϲ την ψυχην ϲου υπερ εμου θηϲειϲ αμην αμη¯ λεγω ϲοι ου μη αλεκτωρ φωνη ϲη εωϲ ου απαρνηϲη με τρειϲ
Μη ταραϲϲεϲθω υμων η καρδια πιϲτευετε ειϲ τον θν και ειϲ εμε πιϲτευετε εν τη οικια του πρϲ μου μοναι πολλαι ειϲι¯ ει δε μη ειπον αν υμιν οτι πο ρευομαι ετοιμαϲαι τοπον υμι¯ και εαν πορευθω ετοιμαϲω υμιν τοπον παλιν ερχομαι και παραλημψομαι υμαϲ προϲ εμαυτον ινα οπου ειμι εγω και υμειϲ ητε και οπου εγω υπαγω οιδατε και την οδον οι δατε λεγει αυτω θωμαϲ κε ουκ οιδαμεν που υπαγειϲ και πωϲ δυναμεθα την οδον ειδεναι λεγει αυτω ο ιϲ εγω ειμι η οδοϲ και η αληθεια και η ζωη ουδειϲ ερχετε προϲ τον πρα ει μη δι εμου ει εγνω κειτε και τον πρα μου εγνω κειτε αν και απ αρτι γινωϲκε τε αυτον και εωρακατε αυτο¯ Λεγει αυτω φιλιπποϲ κε δειξο¯ ημιν τον πρα και αρκει ημιν λεγει αυτω ιϲ τοϲουτον χρονο¯ μεθ υμων ειμι και ουκ εγνω καϲ με φιλιππε ο εωρακωϲ εμε εωρακεν τον πρα και πωϲ ϲυ λεγειϲ δειξον ημιν τον πρα Ου πιϲτευειϲ οτι εγω εν τω πρι και ο πηρ εν εμοι εϲτιν τα ρηματα α εγω λαλω υμιν απ ε μαυτου ου λαλω ο δε πηρ ο εν εμοι μενων αυτοϲ ποιει τα ερ γα πιϲτευεται μοι οτι εγω εν τω πρι ει δε μη δια τα εργα αυτα πιϲτευεται μοι αμην αμην λεγω υμιν ο πιϲτευ ων ειϲ εμε τα εργα α εγω ποιω κακεινοϲ ποιηϲει και μειζο να τουτων ποιηϲει οτι εγω προϲ τον πρα πορευομαι και ο τι αν αιτηϲητε εν τω ονομα τι μου τουτο ποιηϲω ινα δο ξαϲθη ο πηρ εν τω υω εαν τι αιτη ϲητε εν τω ονοματι μου τουτο ποιηϲω εαν γαπατεαγαπατε με ταϲ εντολαϲ ταϲ εμαϲ τηρηϲατε και εγω ερωτηϲω τον πρα και αλ λον παρακλητον δωϲει υμιν ινα μενη μεθ υμων ειϲ τον αιωνα το πνα τηϲ αληθειαϲ ο ο κοϲμοϲ ου δυναται λαβειν οτι ου θεωρει αυτο ουδε γινωϲ κει αυτο υμειϲ δε γεινωϲκετε αυτο οτι παρ υμιν μενει και εν υμιν εϲται ουκ αφηϲω υμαϲ ορφανουϲ ερχομαι προϲ υμαϲ ετι μικρον και ο κοϲμοϲ με ουκ ετι θεωρει υμειϲ δε θεωρειτε με οτι εγω ζω και υμειϲ ζηϲεϲθαι εν εκεινη τη ημερα γνωϲε ϲθαι οτι εγω εν τω πρι μου και υμειϲ εν εμοι καγω εν υμιν ο εχων ταϲ εντολαϲ μου και τη ρων αυταϲ εκεινοϲ εϲτιν ο αγα πων με ο δε αγαπων με αγα Πηθηϲεται υπο του πρϲ μου και εγω αγαπηϲω αυτον και εμφα νιϲω αυτω εμαυτον Λεγει αυτω ιουδαϲ ουχ ο ιϲκαριω τηϲ κε τι γεγονεν οτι ημιν μελ λειϲ εμφανιζειϲ ϲεαυτον και ουχι τω κοϲμω απεκριθη ιϲ και ειπεν αυτω εαν τιϲ αγαπα με το¯ λογον μου τηρηϲει και ο πηρ μου αγαπηϲει αυτον και προϲ αυτον ελευϲομεθα και μονην παρ αυ τω ποιηϲομεν ο μη αγαπων με τουϲ λογουϲ μου ου τηρει Και ο λογοϲ ον ακουετε ουκ εϲτι¯ εμοϲ αλλα του πεμψαντοϲ με πρϲ Ταυτα λελαληκα υμιν παρ υμιν με νων ο δε παρακλητοϲ το πνα το αγιον ο πεμψει ο πηρ εν τω ονο ματι μου εκεινοϲ υμαϲ διδαξει παντα και υπομνηϲει υμαϲ παντα α ειπον υμιν ειρηνην αφιημι υμιν, ειρηνην την εμην διδωμι υμιν ου καθ ωϲ ο κοϲμοϲ διδωϲιν εγω δι δωμι υμιν μη ταραϲϲεϲθω υμων η καρδια μηδε διλιατω ηκουϲατε οτι εγω ειπον υμιν υπαγω και ερχομαι προϲ υμαϲ ει ηγαπατε με εχαρητε αν οτι πο ρευομε προϲ τον πρα οτι ο πηρ μειζων μου εϲτιν και νυν ειρη κα υμιν πριν γενεϲθαι ινα οταν γενηται πιϲτευϲηται ουκετι πολλα λαληϲω μεθ υμων ερχεται γαρ ο του κοϲμου αρχων και εν εμοι ουκ εχει ουδεν αλλ ινα γνω ο κοϲμοϲ οτι αγαπω το¯ πρα OMκαι καθωϲ ενετειλατο μοι ο πηρ ουτωϲ ποιω εγειρεϲθε αγω Μεν εντευθεν
εγω ειμι η αμπε λοϲ η αληθεινη και ο πηρ μου ο γε ωργοϲ εϲτιν παν κλημα εν εμοι μη φερων καρπον αιρει αυτο και παν το καρπον φερων κα θαιρει αυτο ινα πλειονα καρπο¯ φερη ηδη υμειϲ καθαροι εϲται δια τον λογον ον λελαληκα υμι¯ Μινατε εν εμοι καγω εν υμιν καθωϲ το κλημα ου δυναται καρ πον φερειν αφ εαυτου εαν μη μεινη εν τη αμπελω ουτωϲ ουδε υμειϲ εαν μη εν εμοι με νητε εγω ειμι η αμπελοϲ υμειϲ τα κληματα ο μενων εν εμοι καγω εν αυτω ουτοϲ φερει καρ πον πολυν οτι χωριϲ εμου ου δυναϲθαι ποιειν ουδεν εαν μη τιϲ μενη εν εμοι εβληθη εξω ωϲ το κλημα και εξηρανθη και ϲυναγουϲιν αυτα και ειϲ το πυρ βαλλουϲιν και κεεται εαν μεινηται εν εμοι και τα ρημα τα μου εν υμιν μεινη ο εαν θε λετε αιτηϲαϲθαι και γενηϲεται υμιν εν τουτω εδοξαϲθη Ο πηρ μου ινα καρπον πολυν φε ρηται και γενηϲεϲθαι εμοι μα θηται καθωϲ ηγαπηϲεν με ο πηρ καγω ηγαπηϲα υμαϲ μεινα τε εν τη αγαπη τη εμη εαν ταϲ εντολαϲ ταϲ εμαϲ τηρηϲητε μενειτε εν τη αγαπη μου καθωϲ εγω ταϲ εντολαϲ του πρϲ μου τετηρηκα και μενω αυτου εν τη αγαπη ταυτα λελαληκα Υμιν ινα η χαρα η εμη εν υμιν η και η χαρα υμων πληρωθη αυτη εϲτιν η εντολη η εμη ινα αγα πατε αλληλουϲ καθωϲ ηγαπη ϲα υμαϲ μειζονα ταυτηϲ αγα πην ουδειϲ εχει ινα τιϲ την ψυχην αυτου θη υπερ των φιλω¯ αυτου υμειϲ φιλοι μου εϲται εαν ποιητε οϲα εγω εντελλομαι υμιν ουκετι λεγω υμαϲ δουλουϲ οτι ο δουλοϲ ουκ οιδεν τι ποιει αυτου ο κϲ υμαϲ δε ειρηκα φιλουϲ οτι παντα α ηκουϲα παρα του πρϲ μου εγνωριϲα υμιν Ουχ υμειϲ με εξελεξαϲθαι αλλ εγω εξελεξαμην υμαϲ και ε θηκα υμαϲ ινα υμειϲ υπαγητε και πολυ καρπον φερητε και ο καρποϲ υμων μενη ινα ο τι α¯ αιτηϲητε τον πρα εν τω ονο ματι μου δω υμιν Ταυτα εντελλομαι υμιν ινα αγα πατε αλληλουϲ ει ο κοϲμοϲ Υμαϲ μιϲει γινωϲκετε οτι εμε πρωτον υμων μεμιϲηκεν ει εκ του κοϲμου ητε ο κοϲμοϲ α¯ το ιδιον εφιλει οτι δε εκ του κο ϲμου ουκ εϲτε αλλ εγω εξελε ξαμην υμαϲ εκ του κοϲμου δια τουτο μιϲει υμαϲ ο κοϲμοϲ Μνημονευετε του λογου ου ε γω ειπον υμιν ουκ εϲτιν δουλοϲ μειζων του κυ αυτου ει εμε εδιωξαν και υμαϲ διω ξουϲιν ει τον λογον μου ετηρη ϲαν και τον υμετερον τηρηϲουϲι¯ αλλα ταυτα παντα ποιηϲουϲιν υμιν δια το ονομα μου οτι ουκ οι δαϲιν τον πεμψαντα με ει μη ηλθον και ελαληϲα αυτοιϲ αμαρτιαν ουκ ειχον νυν δε προ φαϲιν ουκ εχουϲιν περι τηϲ αμαρ τιαϲ αυτων ο εμε μειϲων Και τον πρα μου μιϲει ει τα εργα μη εποιηϲα εν αυτοιϲ α ουδειϲ αλλοϲ εποιηϲεν αμαρ τιαν ουκ ειχον νυν δε και εω ρακαϲιν και μεμιϲηκαϲιν και εμε και τον πρα μου αλλ ινα πληρωθη ο λογοϲ ο γεγραμμε νοϲ εν τω νομω αυτων οτι ε μειϲηϲαν με δωρεαν Οταν δε ελθη ο παρακλητοϲ ον εγω πεμψω υμιν παρα του πρϲ το πνα τιϲ αληθειαϲ ο παρα του πρϲ εκπορευεται εκεινοϲ μαρ τυρηϲει περι εμου και υμειϲ δε μαρτυρειτε οτι απ αρχηϲ μετ ε μου εϲται
ταυτα λελαληκα υμιν ινα μη ϲκανδαλιϲθητε αποϲυναγωγουϲ ποιηϲουϲιν υμαϲ αλλ ερχεται ωρα ινα παϲ ο αποκτειναϲ υμαϲ δοξη λατρεια¯ προϲφερειν τω κω και ταυτα ποι ηϲουϲιν οτι ουκ εγνωϲαν τον πρα ουδε εμε αλλα ταυτα λελαλη κα υμιν ινα οταν ελθη η ωρα αυ των μνημονευηται αυτων οτι εγω ειπον υμιν Ταυτα δε υμιν εξ αρχηϲ ουκ ειπο¯ οτι μεθ υμων ημην νυν δε υπα γω προϲ τον πεμψαντα με και ουδειϲ εξ υμων ερωτα με που υπα γειϲ οτι ταυτα λελαληκα υμιν η λυπη πεπληρωκεν υμων τη¯ καρδιαν αλλ εγω την αληθειαν λεγω υμιν ϲυμφερει υμιν ινα εγω απελθω εαν γαρ εγω μη απελ θω ο παρακλητοϲ ουκ ελευϲεται προϲ υμαϲ εαν δε πορευθω πεμψω αυτον προϲ υμαϲ και ελθων εκεινοϲ ελεγξει τον κο ϲμον περι αμαρτιαϲ και περι δι καιοϲυνηϲ και περι κριϲεωϲ Περι αμαρτιαϲ μεν οτι ου πιϲτευ ουϲιν ειϲ εμε περι δικαιωϲυ νηϲ δε οτι προϲ τον πρα μου υπα γω και ουκετι θεωρειται με περι δε κριϲεωϲ οτι ο αρχων του κοϲμου τουτου κεκριται ετι πολλα εχω λεγειν υμιν αλλ ου δυναϲθαι βαϲταζειν αρτι οταν δε ελθη εκεινοϲ το πνα τηϲ αληθειαϲ οδηγηϲει υμαϲ ειϲ την αληθειαν παϲαν ου γαρ λαληϲει αφ εαυτου αλλ οϲα εαν ακουϲη λαληϲει και τα ερχομε να αναγγελει υμιν εκεινοϲ εμε δοξαϲει οτι εκ του εμου λημ ψεται και αναγγελει υμιν Παντα οϲα εχει ο πηρ εμα εϲτιν δια τουτο ειπον οτι εκ του εμου λημψεται και αναγγελει υμιν Μικρον και ου θεωρειτε με και πα λιν μικρον και οψεϲθαι με οτι υπαγω προϲ τον πρα ειπον ουν εκ των μαθητων αυτου προϲ αλληλουϲ τι εϲτιν τουτο ο λε γει ημιν μικρον και ου θεωρει ται με και παλιν μικρον και οψε ϲθαι με και οτι υπαγω προϲ το¯ πρα ελεγον ουν τουτο τι εϲτιν το λεγει το μικρον ουκ οιδαμεν τι λαλει εγνω ουν ο ιϲ οτι ηθελο¯ αυτον ερωταν και ειπεν περι τουτου ζητειτε μετ αλληλων οτι ειπον μικρον και ου θεωρι ται με και παλιν μικρον και οψε ϲθαι με αμην αμην λεγω υμι¯ Οτι κλαυϲετε και θρηνηϲεται υμειϲ ο δε κοϲμοϲ χαρηϲεται υμειϲ δε λυπηθηϲεϲθαι αλλ η λυπη υμω¯ ειϲ χαραν γενηϲεται η γυνη οτα¯ τικτη λυπην εχει οτι ηλθεν η ωρα αυτηϲ οταν δε γενηϲη το παιδιον ουκετι μνημονευει τηϲ θλιψεωϲ δια την χαραν οτι εγεννηθη ανοϲ ειϲ τον κοϲμο¯ Και υμειϲ ουν λυπην μεν νυν εξεται παλιν δε οψομαι υμαϲ και χαρηϲεται υμων η καρδια και την χαραν υμων ουδειϲ αιρει αφ υμων και εν εκεινη τη ημε ρα εμε ουκ ερωτηϲετε ουδεν αμην αμην λεγω υμιν οτι αν αι τηϲητε τον πρα εν τω ονοματι μου δωϲει υμιν εωϲ αρτι ουκ ητη ϲαϲθαι ουδεν εν τω ονοματι μου αιτειτε και λημψεϲθε ινα η χαρα υμων η πεπληρωμενη Ταυτα εν παροιμιαιϲ λελαληκα υμι¯ αλλ ερχεται ωρα οτε ουκετι εν πα ροιμιαιϲ λαληϲω υμιν αλλα παρ ρηϲια περι του πρϲ απαγγελω υμι¯ εν εκεινη τη ημερα εν τω ονο ματι μου αιτηϲεϲθε και ου λεγω υμιν οτι εγω ερωτηϲω τον πρα περι υμων αυτοϲ γαρ ο πηρ φι λει υμαϲ 10οτι υμειϲ εμε πεφιληκατε και πεπιϲτευκατε οτι εγω παρα θυ εξηλθον εξηλθον παρα του πρϲ και εληλυθα ειϲ τον κοϲμο¯ παλιν αφιημι τον κοϲμον και πορευομαι προϲ τον πρα Λεγουϲιν αυτω οι μαθηται αυτου ιδε νυν παρρηϲια λαλειϲ και πα ροιμιαν ουδεμιαν λεγειϲ νυ¯ οιδαμεν οτι οιδαϲ παντα και ου χριαν εχειϲ ινα τιϲ ϲε ερωτα εν τουτω πιϲτευομεν οτι απο θυ εξηλθεϲ απεκριθη αυτοιϲ ο ιϲ αρτι πιϲτευ ετε ιδου ερχεται ωρα και ελη λυθεν ινα ϲκορπιϲθητε εκα ϲτοϲ ειϲ τα ιδια και εμε μο νον αφητε και ουκ ειμι μονοϲ οτι ο πηρ μετ εμου εϲτιν Ταυτα λελαληκα υμιν ινα εν εμοι ειρηνην εχητε εν τω κοϲμω θλιψιν εχετε αλλα θαρϲειτε εγω νενικηκα τον κοϲμον
Ταυτα ελαληϲεν ο ιϲ και επηρε¯ τουϲ οφθαλμουϲ αυτου ειϲ το¯ ουνον και ειπεν περ εληλυ θεν η ωρα δοξαϲον ϲου τον υν ινα ο υιοϲ ϲου δοξαϲη ϲε καθωϲ εδωκαϲ αυτω εξουϲιαν παϲηϲ ϲαρκοϲ ινα παν ο δεδωκαϲ αυτω δωϲη αυτοιϲ ζωην αιωνιον αυτη δε εϲτιν η αιωνιοϲ ζωη ινα γεινωϲκουϲιν ϲε τον μο νον αληθεινον θν και ον απε ϲτειλαϲ ιν χν εγω ϲε εδοξαϲα επι τηϲ γηϲ το εργον τελειωϲαϲ ο δεδωκαϲ μοι ινα ποιηϲω Και νυν δοξαϲον με ϲυ περ παρα ϲεαυτω τη δοξη η ειχον προ του τον κοϲμον ειναι παρα ϲοι εφανερωϲα ϲου το ονομα τοιϲ ανοιϲ ουϲ εδωκαϲ μοι εκ του κοϲμου ϲοι ηϲαν και εμοι αυ τουϲ εδωκαϲ και τον λογον ϲου τετηρηκαϲιν νυν εγνωκα οτι παντα οϲα εδωκαϲ μοι πα ρα ϲου εϲτιν οτι τα ρηματα α εδω καϲ μοι δεδωκα αυτοιϲ και αυ τοι ελαβον αληθωϲ οτι παρα ϲου εξηλθον και επιϲτευϲαν οτι ϲυ με απεϲτειλαϲ εγω περι αυτων ερωτω ου περι του κοϲμου ερωτω αλλα περι ω¯ δεδωκαϲ μοι οτι ϲοι ειϲιν και τα εμα παντα ϲα εϲτιν και τα ϲα εμα και δεδοξαϲμαι εν αυτοιϲ και ουκετι εν τω κοϲμω ειμι και ου τοι εν τω κοϲμω ειϲιν και ε γω προϲ ϲε ερχομαι Περ αγιε τηρηϲον αυτουϲ εν τω ονοματι ϲου ω δεδωκαϲ μοι ινα ωϲιν εν καθωϲ ημειϲ Οτε ημην μετ αυτων εν τω κο ϲμω εγω ετηρουν αυτουϲ εν τω ονοματι ϲου ουϲ δεδωκαϲ μοι εφυλαξα και ουδειϲ εξ αυτω¯ απωλετο ει μη ο υιοϲ τηϲ απω λειαϲ ινα η γραφη πληρωθη Νυν δε προϲ ϲε ερχομαι και ταυ τα λαλω εν τω κοϲμω ινα εχω ϲιν την χαραν την εμην πε πληρωμενην εν εαυτοιϲ εγω δεδωκα αυτοιϲ τον λογο¯ ϲου και ο κοϲμοϲ εμειϲηϲεν αυτουϲ οτι ουκ ειϲιν εκ του κοϲμου καθωϲ εγω ουκ ειμι εκ του κοϲμου ουκ ερωτω ινα αρηϲ αυτουϲ εκ του κοϲμου αλλ ινα τηρηϲηϲ αυτουϲ εκ του πονηρου εκ του κοϲμου ουκ ειϲιν καθωϲ εγω ουκ ειμι εκ του κοϲμου αγιαϲον αυτουϲ εν τη αληθεια ο λογοϲ ο ϲοϲ αληθεια εϲτιν καθωϲ εμε απε ϲτειλαϲ ειϲ τον κοϲμον κα γω απεϲτειλα αυτουϲ ειϲ τον κοϲμον και υπερ αυτων αγι αζω εμαυτον ινα ωϲιν και αυ τοι ηγιαϲμενοι εν αληθεια Ου περι τουτων δε ερωτω μονο¯ αλλα και περι των πιϲτευον των δια του λογου αυτων ειϲ εμε ινα παντεϲ εν ωϲιν καθωϲ ϲυ περ εν εμοι καγω εν ϲοι ινα και αυτοι εν ημιν εν ωϲιν ινα ο κο ϲμοϲ πιϲτευϲη οτι ϲυ με απε ϲτειλαϲ και εγω την δοξαν ην εδωκαϲ μοι εδωκα αυτοιϲ ινα ωϲιν εν καθωϲ ημειϲ εν εϲμε¯ εγω εν αυτοιϲ και ϲυ εν εμοι ινα ωϲιν τετελειωμενοι ειϲ εν και ινα γινωϲκη ο κοϲμοϲ οτι ϲυ με απεϲτειλαϲ και ηγαπη ϲαϲ αυτουϲ καθωϲ εμε ηγαπηϲαϲ Πηρ ουϲ εδωκαϲ μοι θελω ινα οπου ειμι εγω και εκεινοι ω ϲιν μετ εμου ινα θεωρωϲι¯ την δοξαν την εμην ην δεδω καϲ μοι οτι ηγαπηϲαϲ με προ καταβοληϲ κοϲμου Πηρ δικαιε και ο κοϲμοϲ ϲε ουκ εγνω εγω δε εγνων και ουτοι εγνωϲαν οτι ϲυ με απεϲτειλαϲ και εγνωριϲα αυ τοιϲ το ονομα ϲου και γνωριϲω ινα η αγαπη ην ηγαπηϲαϲ με εν αυτοιϲ η καγω εν αυτοιϲ
Ταυτα ειπων ο ιϲ εξηλθεν ϲυν τοιϲ μαθηταιϲ αυτου περαν του χειμαρρου του κεδρων οπου ην κηποϲ ειϲ ον ειϲηλθεν αυτοϲ και οι μαθηται αυτου ηδει δε και ιουδαϲ ο παραδιδουϲ αυτον τον τοπον οτι πολλα κειϲ ϲυνηχθη ο ιϲ εκει μετα των μαθητων αυτου Ο ουν ιουδαϲ λαβων την ϲπειρα¯ και εκ των αρχιερεων και φα ριϲαιων υπηρεταϲ ερχεται εκει μετα φανων και λαμπα δων και οπλων Ιϲ ουν ϊδωϲ παντα τα ερχομε να επ αυτον εξελθων ειπεν αυτοιϲ τινα ζητειτε απεκρι θηϲαν αυτω ιν τον ναζωραιο¯ λεγει αυτοιϲ ο ιϲ εγω ειμι Ι>ϲτηκει δε και ιουδαϲ ο παραδι δουϲ αυτον μετ αυτων ωϲ ειπεν αυτοιϲ εγω ειμι απηλ θον ειϲ τα οπιϲω και επεϲο¯ χαμε παλιν ουν επηρωτη Σεν αυτουϲ τινα ζητειτε οι δε ειπον ιν τον ναζωραιον απεκριθη ιϲ ειπον υμιν οτι εγω ειμι ει ουν εμε ζητειτε αφετε τουτουϲ υπαγειν ινα πληρωθη ο λογοϲ ον ειπε¯ οτι ουϲ δεδωκαϲ μοι ουκ απω λεϲα εξ αυτου ουδενα Σιμων ουν πετροϲ εχων μα χαιραν ειλκυϲεν αυτην και επεϲεν τον του αρχιερεωϲ δουλον και απεκοψεν αυτου το ωτιον το δεξιον ην δε ονομα τω δουλω μαλχοϲ ειπεν ουν ο ιϲ τω πετρω βαλε την μαχαιραν ειϲ την θηκη¯ το ποτηριον ο δεδωκεν μοι ο πηρ ου μη πιω αυτο η ουν ϲπειρα και ο χιλιαρχοϲ και οι υπηρεται των ιουδαιων ϲυνελαβον τον ιν και εδηϲαν αυτον και απηγαγον αυτον Προϲ ανναν πρωτον ην γαρ πε¯ θεροϲ του καιαφα οϲ ην αρχιερευϲ του ενιαυτου εκεινου ην δε καιαφαϲ ο ϲυμβουλευϲαϲ τοιϲ ιουδαιοιϲ οτι ϲυμφερει ενα ανον απολεϲθαι υπερ του λαου ηκολουθει δε τω ιυ ϲιμων πε τροϲ και αλλοϲ μαθητηϲ ο δε μαθητηϲ εκεινοϲ ην γνωϲτοϲ τω αρχιερει και ϲυνειϲηλθε¯ Τω ιυ ειϲ την αυλην του αρχιερεωϲ Ο δε πετροϲ ιϲτηκει προϲ τη θυρα εξω εξηλθεν ουν ο μα Θητηϲ ο αλλοϲ οϲ ην γνωϲτοϲ τω αρχιερει και ειπεν τη θυρω ρω και ειϲηγαγεν τον πετρον Λεγει ουν η παιδιϲκη η θυρωροϲ τω πετρω μη και ϲυ εκ των μα θητων ει του ανου τουτου λεγει εκεινοϲ ουκ ειμι Ι>ϲτηκειϲαν δε οι δουλοι και οι υπηρεται ανθρακιαν πεποι ηκοτεϲ οτι ψυχοϲ ην και εθερ μενοντο ην δε μετ αυτων ο πετροϲ εϲτωϲ και θερμενο μενοϲ ο ουν αρχιερευϲ ηρω τηϲεν τον ιν περι των μαθητω¯ αυτου και περι τηϲ διδαχηϲ αυτου απεκριθη αυτω ο ιϲ εγω παρρηϲια λελαληκα τω κοϲμω εγω παντο τε εδιδαξα εν ϲυναγωγη και ε¯ τω ιερω οπου παντεϲ οι ιουδαιοι ϲυνερχονται και εν κρυπτω ελαληϲα ουδεν τι με ερωταϲ επερωτηϲον τουϲ ακηκοαταϲ τι ελαληϲα αυτοιϲ ιδε ουτοι οιδαϲι¯ α ειπον εγω ταυτα δε αυτου ειποντοϲ ειϲ των υπηρετων παρεϲτηκωϲ εδωκεν ραπιϲμα τω ιυ ειπων ουτωϲ αποκρινη τω αρχιερει απεκριθη αυτω ο ιϲ ει κακωϲ ελαληϲα μαρτυρηϲον περι του κακου ει δε καλωϲ τι με δερειϲ απεϲτειλεν αυτον Ο ανναϲ δεδεμενον προϲ καιαφα¯ τον αρχιερεα ην δε ϲιμων πε Τροϲ εϲτωϲ και θερμενομενοϲ ειπον ουν αυτω μη και ϲυ εκ τω¯ μαθητων αυτου ει ηρνηϲατο εκεινοϲ και λεγει ουκ ειμι λεγει ειϲ εκ των δου λων του αρχιερεωϲ ϲυγγενηϲ ων ου απεκοψεν πετροϲ το ωτιον ουκ εγω ϲε ειδον εν τω κηπω μετ αυτου Παλιν ουν ηρνηϲατο πετροϲ και ευθεωϲ αλεκτωρ εφωνη ϲεν αγουϲιν ουν τον ιν απο Του καιαφα ειϲ το πραιτωριον ην δε πρωϊ και αυτοι ουκ ειϲηλθον ειϲ το πραιτωριον ινα μη μιανθωϲιν αλλα φαγωϲι¯ το παϲχα εξηλθεν ουν ο πειλα τοϲ προϲ αυτουϲ και ειπεν τινα κατηγοριαν φερετε κατα του ανου τουτου απεκριθηϲα¯ και ειπον αυτω ει μη ην ουτοϲ κακοποιοϲ ουκ αν ϲοι παρεδω καμεν αυτον ειπεν ουν αυτοιϲ ο πειλατοϲ λαβετε αυτον υμειϲ και κατα τον νομον υμων κρι νατε αυτον ειπον δε αυτω οι ιουδαιοι ημιν ουκ εξεϲτιν αποκτειναι ουδενα ινα ο λογοϲ του ιυ πληρωθη ον ειπεν ϲη μαινων ποι θανατω ημελλε¯ αποθνηϲκειν ειϲηλθεν Ουν ειϲ το πραιτωριον παλιν ο πειλατοϲ και εφωνηϲεν το¯ ιν και ειπεν αυτοιϲ ϲυ ει ο βαϲι λευϲ των ιουδαιων απεκρινατο ο ιϲ αφ εαυτου ϲυ του το λεγειϲ η αλλοι ϲοι ειπον πε ρι εμου απεκριθη ο πειλατοϲ μητι εγω ιουδαιοϲ ειμι το ε θνοϲ το ϲον και οι αρχιερειϲ παρεδωκαν ϲε εμοι τι εποιηϲαϲ απεκριθη ιϲ η βαϲιλεια η εμη ουκ εϲτιν εκ του κοϲμου τουτου ει εκ του κοϲμου τουτου ην η βαϲιλεια η εμη οι υπηρεται α¯ οι εμοι ηγωνιζοντο ινα μη παραδοθω τοιϲ ιουδαιοιϲ νυ¯ δε η βαϲιλεια η εμη ουκ εϲτι¯ εντευθεν ειπεν ουν αυτω Ο πειλατοϲ ουκουν βαϲιλευϲ ει ϲυ απεκριθη ο ιϲ ϲυ λεγειϲ οτι βα ϲιλευϲ ειμι εγω εγω ειϲ τουτο και γεγεννημαι και ειϲ τουτο εληλυθα ειϲ τον κοϲμον ινα μαρτυρηϲω τη αληθεια παϲ ο ων εκ τηϲ αλη θειαϲ ακουει μου τηϲ φωνηϲ Λεγει αυτω ο πειλατοϲ τι εϲτιν αληθεια και τουτο ειπων πα Λιν εξηλθεν προϲ τουϲ ιουδαιουϲ και λεγει αυτοιϲ εγω ουδεμιαν αιτιαν ευριϲκω εν αυτω εϲτιν δε ϲυνηθεια ϋμιν ινα ενα υμιν απολυϲω εν τω παϲχα βουλε ϲθαι ουν απολυϲω υμιν τον βαϲιλεα των ιουδαιων εκραυγαϲαν ου¯ Παλιν παντεϲ λεγοντεϲ μη του τον αλλα τον βαραββαν ην δε ο βα ραββαϲ ληϲτηϲ
τοτε ουν ελαβε¯ Ο πειλατοϲ τον ιν και εμαϲτιγω ϲεν και οι ϲτρατιωται πλεξαν τεϲ ϲτεφανον εξ ακανθων επεθηκαν αυτου επι την κεφαλη¯ και ειματιον πορφυρουν περι εβαλον αυτον και ελεγον χαιρε ο βαϲιλευϲ των ιουδαιων και εδιδουν αυτω ραπιϲματα Και εξηλθεν παλιν εξω ο πειλα τοϲ και λεγει αυτοιϲ ιδε αγω υμι¯ αυτον εξω ινα γνωτε οτι ου δεμιαν εν αυτω αιτιαν ευρι ϲκω εξηλθεν ουν ο ιϲ εξω Φορων τον ακανθινον ϲτεφα νον και το πορφυρουν ιματιο¯ και λεγει αυτοιϲ ιδε ο ανοϲ Οτε ουν ϊδον αυτον οι αρχιερειϲ και οι υπηρεται εκραυγαϲαν λε γοντεϲ ϲταυρωϲον ϲταυρω ϲον αυτον λεγει αυτοιϲ Ο πειλατοϲ λαβετε αυτον υμειϲ και ϲταυρωϲατε εγω γαρ Ουχ ευριϲκω εν αυτω αιτιαν απεκριθηϲαν αυτω οι ιουδαιοι ημειϲ νομον εχομεν και κα τα τον νομον ημων οφιλει αποθανειν οτι εαυτον υν θυ εποιηϲεν οτε ουν ηκουϲε¯ Ο πειλατοϲ τουτον τον λογον μαλλον εφοβηθη και ειϲηλ θεν ειϲ το πραιτωριον παλι¯ και λεγει τω ιυ ποθεν ει ϲυ Ο δε ιϲ αποκριϲιν ουκ εδωκεν αυτω λεγει αυτω ο πειλατοϲ εμοι ου λαλειϲ ουκ οιδαϲ οτι εξουϲιαν εχω απολυϲαι ϲε και εξουϲιαν εχω ϲταυρωϲε ϲε απεκριθη ο ιϲ ουκ εχειϲ εξουϲια¯ ουδεμιαν κατ εμου ει μη ην ϲοι δεδομενον ανωθεν δια τουτο ο παραδιδουϲ με ϲοι μει ζονα αμαρτιαν εχει εκ τουτου εζητει ο πειλατοϲ απολυϲαι αυτο¯ Οι δε ιουδαιοι εκρυγαζον λεγο¯ τεϲ εαν τουτον απολυϲηϲ ουκ ει φιλοϲ του κεϲαροϲ παϲ ο βαϲι λεα εαυτον ποιων αντιλεγει τω καιϲαρι ο ουν πειλατοϲ ακου Σαϲ των λογων τουτων ηγαγεν εξω τον ιν και εκαθειϲεν επι βηματοϲ ειϲ τοπον λεγομενο¯ λιθοϲτρωτον εβραιϲτι δε γαββαθα ην δε παραϲκευη του παϲχα ωρα η¯ ωϲ εκτη και λεγει τοιϲ ιου δαιοιϲ ιδε ο βαϲιλευϲ υμων οι δε εκραυγαϲον αρον αρον ϲταυρω ϲον αυτον λεγει αυτοιϲ ο πει Λατοϲ τον βαϲιλεα υμων ϲταυ ρωϲω απεκριθηϲαν οι αρχιερειϲ ουκ εχομεν βαϲιλεα ει μη καιϲαρα Τοτε ουν παρεδωκεν αυτον αυ τοιϲ ινα ϲταυρωθη παρελαβον δε τον ιν και απηγαγον Και βαϲταζων τον ϲταυρον εαυτου εξηλθεν ειϲ τον λεγομενον κρανιου τοπον ο λεγεται εβρα ιϲτι γολγοθα οπου αυτον εϲταυ ρωϲαν και μετ αυτου αλλουϲ δυο εντευθεν και εντευθεν μεϲον δε τον ιν εγραψεν δε Και τιτλον ο πειλατοϲ και επεθη κεν επι του ϲταυρου ην δε γεγραμ μενον ιϲ ο ναζωραιοϲ ο βαϲιλευϲ των ιουδαιων τουτον ουν Τον τιτλον πολλοι ανεγνωϲαν των ιουδαιων οτι εγγυϲ ην ο το ποϲ τηϲ πολεωϲ οπου εϲταυρω θη ο ιϲ και ην γεγραμμενον εβρα ιϲτι ελληνιϲτι ρωμαιϲτι ελεγον ουν τω πειλατω οι αρχιερειϲ των ιουδαιων μη γραφε ο βαϲι λευϲ των ιουδαιων αλλ οτι εκει νοϲ ειπεν βαϲιλευϲ ειμι των ιου δαιων απεκριθη ο πειλατοϲ ο γε γραφα γεγραφα οι ουν ϲτρατιω Ται οτε εϲταυρωϲαν τον ιν ελαβο¯ τα ιματια αυτου και εποιηϲαν τεϲϲερα μερη εκαϲτω ϲτρατι ωτη μεροϲ και τον χιτωνα ην δε ο χιτων αραφοϲ εκ των ανωθεν υφαντοϲ δι ολου ειπον ουν προϲ αλληλουϲ μη ϲχιϲω μεν αυτον αλλα λαχωμεν περι αυτου τινοϲ εϲται ινα η γραφη πληρωθη η λεγουϲα διεμεριϲα¯ το τα ιματια μου εαυτοιϲ και ε πι τον ιματιϲμον μου εβαλον κληρον οι μεν ουν ϲτρατιωται ταυτα εποιηϲαν Ι>ϲτηκειϲαν δε παρα τω ϲταυρω του ιυ η μηρ αυτου και η αδελφη τηϲ μρϲ αυτου μαρια η του κλωπα και μαρια η μαγδαληνη Ιϲ ουν ιδων την μρα και τον μαθη την παρεϲτωτα ον ηγαπα λεγει τη μρι αυτου γυναι ιδου ο υιοϲ ϲου ειτα λεγει τω μαθητη ιδου η μηρ ϲου και απ εκεινηϲ τηϲ ημεραϲ ελα βεν ο μαθητηϲ αυτην ειϲ τα ιδια Μετα τουτο ειδωϲ ο ιϲ οτι ηδη πα¯ τα τετελεϲται ινα τελειωθη η γρα φη λεγει διψω ϲκευοϲ εκειτο οξουϲ μεϲτον οι δε πληϲαντεϲ ϲπογγο¯ οξουϲ και υϲϲωπω περιθεντεϲ προϲηνεγκαν αυτου τω ϲτοματι οτε ουν ελαβεν το οξοϲ ο ιϲ ειπε¯ τετελεϲται και κλειναϲ την Κεφαλην παρεδωκεν το πνα Οι ουν ιουδαιοι ινα μη μεινη επι του ϲταυρου τα ϲωματα εν τω ϲαβ βατω επι παραϲκευη ην ην γαρ μεγαλη ημερα εκεινου του ϲαββα του ηρωτηϲαν τον πειλατον ινα κατεαγωϲιν αυτων τα ϲκελη και αρθωϲιν ηλθον ουν οι ϲτρατιωται και του μεν πρωτου κατεαξαν τα ϲκελη και του αλλου του ϲυνϲταυ ρωθεντοϲ αυτω επι δε τον ιν ελθοντεϲ ωϲ ειδον αυτον ηδη τε θνηκοτα ου κατεαξαν αυτου τα ϲκελη αλλ ειϲ των ϲτρατιωτω¯ λογχη αυτου την πλευραν ενυξε¯ και ευθυϲ εξηλθεν αιμα και υδωρ και ο εωρακωϲ μεμαρτυρηκεν και αληθεινη αυτου εϲτιν η μαρ τυρια κακεινοϲ οιδεν οτι αληθη λεγει ϊνα και υμειϲ πιϲτευϲητε εγενετο γαρ ταυτα ινα η γραφη πληρωθη οϲτουν ου ϲυντριβηϲεται αυτου και παλιν ετερα γραφη λεγει οψονται ειϲ ον εξεκεντηϲα¯ Μετα δε ταυτα ηρωτηϲεν τον πειλατον ο ιωϲηφ απο αρι μαθαιαϲ ων μαθητηϲ του ιυ κεκρυμμενοϲ δε δια τον φο βον των ιουδαιων ινα αρη το ϲωμα του ιυ ηλθεν δε και Νικοδημοϲ ο ελθων προϲ αυ τον νυκτοϲ το πρωτον φερω¯ μιγμα ϲμυρνηϲ και αλοηϲ ωϲει λιτραϲ εκατον ελαβον ου¯ Το ϲωμα του θυ και εδηϲαν αυτο εν οθονιοιϲ μετα των αρωμα των καθωϲ εθοϲ εϲτιν τοιϲ ιουδαιοιϲ ενταφιαζειν ην δε εν τω τοπω οπου εϲταυρω θη κηποϲ και εν τω κηπω μνη μειον καινον εν ω ουδεπω ουδειϲ ετεθη εκει ουν δια τη¯ παραϲκευην των ιουδαιων οτι εγγυϲ ην το μνημειον εθη καν τον ιν
τη δε μια των ϲαβ βατων μαριαμ η μαγδαληνη ερχεται πρωι ϲκοτιαϲ ετι ου ϲηϲ ειϲ το μνημειον και βλε πει τον λιθον ηρμενον εκ του μνημειου τρεχει ουν και ερχεται προϲ ϲιμωνα πετρον και προϲ τον αλλον μαθητη¯ ον εφιλει ο ιϲ και λεγει αυτοιϲ ηραν τον κν εκ του μνημειου και ουκ οιδαμεν που εθηκαν αυτον εξηλθεν ουν ο πε Τροϲ και ο αλλοϲ μαθητηϲ και ηρχοντο ειϲ το μνημειον ετρεχον δε οι δυο ομου ο δε αλλοϲ μαθητηϲ προεδρα μεν ταχειον του πετρου και ηλθεν πρωτοϲ ειϲ το μνημειο¯ και παρακυψαϲ βλεπει τα οθο νια κειμενα ου μεντοι ειϲηλ θεν ερχεται ουν ϲιμων πε τροϲ ακολουθων αυτω και ειϲ ηλθεν ειϲ το μνημειον και θε ωρει τα οθονια κειμενα και το ϲουδαριον ο ην επι τηϲ κε φαληϲ αυτου ου μετα των ο θονιων κειμενον αλλα χω ρειϲ εντετυλιγμενον ειϲ ενα τοπον τοτε ουν ειϲηλθεν και ο αλλοϲ μαθητηϲ ο ελθων πρωτοϲ ειϲ το μνημειον και ειδεν και επιϲτευϲεν ουδεπω γαρ ηδειϲαν την γρα φην οτι δει αυτον εκ νεκρω¯ αναϲτηναι απηλθον ου¯ Παλιν προϲ εαυτουϲ οι μαθη ται μαρια δε ϊϲτηκει προϲ τω μνημειω κλαιουϲα ωϲ ουν εκλαιεν παρεκυψεν ειϲ το μνημειον και θεωρει δυο αγ γελουϲ εν λευκοιϲ καθεζομε νουϲ ενα προϲ τη κεφαλη και ενα προϲ τοιϲ ποϲιν οπου εκειτο το ϲωμα του ιυ Και λεγουϲιν αυτη εκεινοι γυ ναι τι κλαιειϲ λεγει αυτοιϲ οτι ηραν τον κν μου και ουκ οιδα που εθηκαν αυτον ταυτα ει πουϲα εϲτραφη ειϲ τα οπιϲω και θεωρει τον ιν εϲτωτα και ουκ ηδει οτι ιϲ εϲτιν Λεγει αυτη ο ιϲ γυναι τι κλαιειϲ τινα ζητειϲ εκεινη δοκουϲα οτι ο κηπουροϲ εϲτιν λεγει αυ τω κε ει ϲυ εβαϲταϲαϲ αυτον ειπε μοι που εθηκαϲ αυτον καγω αυτον αρω λεγει αυτη ο ιϲ μαρια ϲτραφειϲα εκεινη λεγει αυτω ραββουνι ο λεγετε διδαϲκαλε λεγει αυτη ο ιϲ μη μου απτου ουπω γαρ αναβε βηκα προϲ τον πρα μου πορευου προϲ τουϲ αδελφουϲ μου και ειπε αυτοιϲ αναβαινω προϲ τον πρα μου και πρα υμων και θν μου και θν υμων ερχεται μαρια η μαγδαληνη αγγελ λουϲα τοιϲ μαθηταιϲ οτι εωρα κεν τον κν και ταυτα ειπεν αυτη Ουϲηϲ ουν οψιαϲ τη ημερα εκει νη τη μια ϲαββατων και των θυ ρων κεκλιϲμενων οπου ηϲα¯ οι μαθηται δια τον φοβον των ιουδαιων ηλθεν ο ιϲ και εϲτη ειϲ το μεϲον και λεγει αυτοιϲ ειρηνη υμιν και τουτο ειπω¯ εδειξεν και ταϲ χειραϲ και τη¯ πλευραν αυτοιϲ εχαρηϲαν ουν οι μαθηται ιδοντεϲ τον κν ειπεν ουν αυτοιϲ ο ιϲ Παλιν ειρηνη υμιν καθωϲ απε ϲταλκεν με ο πηρ καγω πεμ πω υμαϲ και τουτο ειπω¯ ενεφυϲηϲεν και λεγει αυτοιϲ λαβετε πνα αγιον εαν τινων αφητε ταϲ αμαρτιαϲ αφεων ται αυτοιϲ εαν τινων κρατητε καικρατηνται θωμαϲ δε ειϲ εκ των δωδεκα ο λεγομενοϲ διδυμοϲ ουκ ην μετ αυτων οτε ηλθεν ο ιϲ ελεγον ουν αυ τω οι αλλοι μαθηται εωρακαμε¯ τον κν ο δε ειπεν αυτοιϲ εαν μη ιδω εν ταιϲ χερϲιν αυτου τον τυπον των ηλων και βα λω τον δακτυλον μου ειϲ τον τοπον των ηλων και βαλω τη¯ χειραν μου ειϲ την πλευραν αυτου ου μη πιϲτευϲω Και μεθ ημεραϲ οκτω παλιν ηϲαν εϲω οι μαθηται αυτου και θωμαϲ μετ αυτων ερχε ται ο ιϲ των θυρων κεκλιϲμε νων και εϲτη ειϲ το μεϲον και ειπεν ειρηνη υμιν ειτα λεγει τω θωμα φερε τον δακτυ λον ϲου ωδε και ιδε ταϲ χει ραϲ μου 39-45OM και φερε την χειρα ϲου και βαλε ειϲ την πλευραν μου και μη γινου απιϲτοϲ αλλα πιϲτοϲ Και απεκριθη θωμαϲ και ειπε¯ αυτω ο κϲ μου και ο θϲ μου λεγει αυτω ο ιϲ οτι εωρακαϲ με πεπιϲτευκαϲ μακαριοι οι μη ιδοντεϲ πεπιϲτευϲαντεϲ πολλα μεν ουν και αλλα ϲημεια εποιηϲεν ο ιϲ ενωπιον των μαθητων α ουκ εϲτιν γεγραμ μενα εν τω βιβλιω τουτω ταυτα δε γεγραπται ινα πιϲτευ ϲητε οτι ιϲ εϲτιν ο χϲ ο υιοϲ του θυ και ινα πιϲτευοντεϲ ζωη¯ εχητε εν τω ονοματι αυτου
Μετα ταυτα εφανερωϲεν εαυτο¯ παλιν ο ιϲ τοιϲ μαθηταιϲ επι τηϲ θαλαϲϲηϲ τηϲ τιβεριαδοϲ εφα νερωϲεν δε ουτωϲ ηϲαν ομου ϲιμων πετροϲ και θωμαϲ ο λεγομενοϲ διδυμοϲ και να θαναηλ ο απο κανα τηϲ γαλιλαιαϲ και οι του ζεβεδαιου και αλλοι εκ των μαθητων αυτου δυο Λεγει αυτοιϲ ϲιμων πετροϲ υπα γω αλιευειν λεγουϲιν αυτω ερ χομεθα και ημειϲ ϲυν ϲοι και εξ ηλθον και ενεβηϲαν ειϲ το πλοιο¯ ευθυϲ και εν εκεινη τη νυκτι επιαϲαν ουδεν πρωιαϲ δε ηδη γεινομενηϲ εϲτη ιϲ επι τον αι γιαλον ου μεντοι ηδειϲαν οι μαθηται οτι ιϲ εϲτιν Λεγει ουν αυτοιϲ ο ιϲ παιδια μη τι προϲ φαγειον εχεται απεκριθηϲαν αυτω ου ο δε ειπεν αυτοιϲ βαλε τε ειϲ τα δεξια μερη του πλοιου το δικτυον και ευρηϲεται εβαλον ουν και ουκετι αυτο ελκυϲαι ιϲχυ ϲαν απο του πληθουϲ των ιχθυων Λεγει ουν ο μαθητηϲ εκεινοϲ ον ηγαπα ο ιϲ τω πετρω ο κϲ εϲτι¯ ϲιμων ουν πετροϲ ακουϲαϲ οτι ο κϲ εϲτιν τον επενδυτην διε ζωϲατο ην γαρ γυμνοϲ και εβα λεν εαυτον ειϲ την θαλαϲϲαν οι δε αλλοι μαθηται τω πλοιαριω ηλθον ου γαρ ηϲαν μακραν απο τηϲ γηϲ αλλα ωϲ απο πηχεων διακοϲιων ϲυροντεϲ το δικτυο¯ των ιχθυων ωϲ ουν απεβη Σαν ειϲ την γην βλεπουϲιν ανθρα κιαν κειμενην και οψαριον επι κειμενον και αρτον λεγει αυτοιϲ ο ιϲ ενεγκατε απο των οψαριων ων επιαϲατε νυν ανεβη ϲιμων πετροϲ και ειλκυϲε¯ το δικτυον ειϲ την γην μεϲτον μεγαλων ϊχθυων εκατον πεν τηκοντατριων και τοϲουτων οντων ουκ εϲχιϲθη το δικτυον Λεγει αυτοιϲ ο ιϲ δευτε αριϲτηϲατε Ουδειϲ δε ετολμα των μαθητων εξεταϲαι αυτον ϲυ τιϲ ει ειδοτεϲ οτι ο κϲ εϲτιν ερχεται ουν ο ιϲ Και λαμβανει τον αρτον και διδω ϲιν αυτοιϲ και το οψαριον ομοιωϲ Τουτο ηδη τριτον εφανερωθη ο ιϲ τοιϲ μαθηταιϲ εγερθειϲ εκ νεκρω¯ Οτε ουν ηριϲτηϲαν λεγει τω ϲιμω νι πετρω ο ιϲ ϲιμων ιωνα αγα παϲ με πλειον τουτων Λεγει αυτω ναι κε ϲυ οιδαϲ οτι φιλω ϲε λεγει αυτω βοϲκε τα αρνεια μου λεγει αυτω παλιν δευτερον ϲιμων ιωνα αγαπαϲ με λεγει αυτω ναι κε ϲυ οιδαϲ οτι φιλω ϲε λεγει αυτω ποι Μαινε τα προβατα μου Λεγει αυτω το τριτον ϲιμων ιω να φιλειϲ με ελυπηθη ο πετροϲ οτι ειπεν αυτω το τριτον φι λειϲ με λεγει αυτω κε ϲυ παν τα οιδαϲ ϲυ γινωϲκειϲ οτι φι λω ϲε λεγει αυτω ο ιϲ βοϲκε Τα προβατια μου αμην αμη¯ Λεγω ϲοι οτε ηϲ νεωτεροϲ εζω¯ νυεϲ ϲεαυτον και περιεπατειϲ οπου ηθελεϲ οταν δε γηραϲηϲ εκτενειϲ ταϲ χειραϲ ϲου και αλ λοϲ ϲε ζωϲει και οιϲει ϲε οπου ου θελειϲ τουτο δε ειπεν ϲη μαινων ποιω θανατω δοξα ϲει τον θν και τουτο ειπων λεγει αυτω ακολουθει μοι επιϲτραφειϲ ο πετροϲ βλεπει τον μαθητην ον ηγαπα ο ιϲ ακο λουθουντα οϲ και ανεπεϲε¯ εν τω δειπνω επι το ϲτηθοϲ αυτου και ειπεν κε τιϲ εϲτιν ο παραδιδουϲ ϲε τουτον ιδω¯ ο πετροϲ λεγει τω ιυ κε ουτοϲ δε τι λεγει αυτω ο ιϲ εαν αυτον θελω μαινειν εωϲ ερχο μαι τι προϲ ϲε ϲυ μοι ακολου θει εξηλθεν ουν ο λογοϲ Ουτοϲ ειϲ τουϲ αδελφουϲ οτι ο μαθητηϲ εκεινοϲ ουκ απο θνηϲκει και ουκ ειπεν αυτω ο ιϲ οτι ουκ αποθνηϲκει αλλ εαν αυτον θελω μαινειν εωϲ ερχομαι τι προϲ ϲε Ουτοϲ εϲτιν ο μαθητηϲ ο μαρ τυρων περι τουτων και γρα ψαϲ ταυτα και οιδαμεν οτι αλη θηϲ εϲτιν η μαρτυρια αυτου εϲτιν δε και αλλα πολλα οϲα εποι ηϲεν ο ιϲ ατινα εαν γραφηται καθ εν ουδε αυτον οιμαι τον κο ϲμον χωρηϲαι τα γραφομενα βιβλια
ευαγγελιον κατα ιωαννην